Konjugation des Verbs draufstoßen
Das Konjugieren des Verbs draufstoßen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind stößt drauf, stieß drauf und hat draufgestoßen. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen o - ie - o. Als Hilfsverb von draufstoßen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe drauf- von draufstoßen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb draufstoßen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für draufstoßen. Man kann nicht nur draufstoßen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
unregelmäßig · haben · trennbar
stößt drauf · stieß drauf · hat draufgestoßen
s-Verschmelzung und e-Erweiterung Wechsel des Stammvokals o - ie - o Umlautung im Präsens
come to it, draw attention, emphasize, highlight
/draʊfˈʃtoːsən/ · /ʃtøːst draʊf/ · /ʃtiːs draʊf/ · /ˈʃtiːsə draʊf/ · /draʊfɡəˈʃtoːsən/
deutlich auf etwas aufmerksam machen; jemanden mit der Nase auf etwas stoßen, draufstuken
» Gründlich recherchiert, aber flott geschrieben und flott zu lesen, werden wir draufgestoßen
, dass hierzulande Realität ist, was wir nur allzu gern verdrängen oder als bedauerlichen Einzelfall abtun. Thoroughly researched, but written quickly and easy to read, we are confronted with the reality here that we would rather suppress or dismiss as a regrettable isolated case.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von draufstoßen
Präsens
| ich | stoß(e)⁵ | drauf |
| du | stößt | drauf |
| er | stößt | drauf |
| wir | stoßen | drauf |
| ihr | stoßt | drauf |
| sie | stoßen | drauf |
Präteritum
| ich | stieß | drauf |
| du | stieß(es)t | drauf |
| er | stieß | drauf |
| wir | stießen | drauf |
| ihr | stieß(e)t | drauf |
| sie | stießen | drauf |
Konjunktiv I
| ich | stoße | drauf |
| du | stoßest | drauf |
| er | stoße | drauf |
| wir | stoßen | drauf |
| ihr | stoßet | drauf |
| sie | stoßen | drauf |
Konjunktiv II
| ich | stieße | drauf |
| du | stießest | drauf |
| er | stieße | drauf |
| wir | stießen | drauf |
| ihr | stießet | drauf |
| sie | stießen | drauf |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb draufstoßen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | stoß(e)⁵ | drauf |
| du | stößt | drauf |
| er | stößt | drauf |
| wir | stoßen | drauf |
| ihr | stoßt | drauf |
| sie | stoßen | drauf |
Präteritum
| ich | stieß | drauf |
| du | stieß(es)t | drauf |
| er | stieß | drauf |
| wir | stießen | drauf |
| ihr | stieß(e)t | drauf |
| sie | stießen | drauf |
Perfekt
| ich | habe | draufgestoßen |
| du | hast | draufgestoßen |
| er | hat | draufgestoßen |
| wir | haben | draufgestoßen |
| ihr | habt | draufgestoßen |
| sie | haben | draufgestoßen |
Plusquam.
| ich | hatte | draufgestoßen |
| du | hattest | draufgestoßen |
| er | hatte | draufgestoßen |
| wir | hatten | draufgestoßen |
| ihr | hattet | draufgestoßen |
| sie | hatten | draufgestoßen |
Futur I
| ich | werde | draufstoßen |
| du | wirst | draufstoßen |
| er | wird | draufstoßen |
| wir | werden | draufstoßen |
| ihr | werdet | draufstoßen |
| sie | werden | draufstoßen |
Futur II
| ich | werde | draufgestoßen | haben |
| du | wirst | draufgestoßen | haben |
| er | wird | draufgestoßen | haben |
| wir | werden | draufgestoßen | haben |
| ihr | werdet | draufgestoßen | haben |
| sie | werden | draufgestoßen | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb draufstoßen
Konjunktiv I
| ich | stoße | drauf |
| du | stoßest | drauf |
| er | stoße | drauf |
| wir | stoßen | drauf |
| ihr | stoßet | drauf |
| sie | stoßen | drauf |
Konjunktiv II
| ich | stieße | drauf |
| du | stießest | drauf |
| er | stieße | drauf |
| wir | stießen | drauf |
| ihr | stießet | drauf |
| sie | stießen | drauf |
Konj. Perfekt
| ich | habe | draufgestoßen |
| du | habest | draufgestoßen |
| er | habe | draufgestoßen |
| wir | haben | draufgestoßen |
| ihr | habet | draufgestoßen |
| sie | haben | draufgestoßen |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | draufgestoßen |
| du | hättest | draufgestoßen |
| er | hätte | draufgestoßen |
| wir | hätten | draufgestoßen |
| ihr | hättet | draufgestoßen |
| sie | hätten | draufgestoßen |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb draufstoßen
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für draufstoßen
Beispiele
Beispielsätze für draufstoßen
-
Gründlich recherchiert, aber flott geschrieben und flott zu lesen, werden wir
draufgestoßen
, dass hierzulande Realität ist, was wir nur allzu gern verdrängen oder als bedauerlichen Einzelfall abtun.
Thoroughly researched, but written quickly and easy to read, we are confronted with the reality here that we would rather suppress or dismiss as a regrettable isolated case.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von draufstoßen
-
draufstoßen
come to it, draw attention, emphasize, highlight
наводить, обратить внимание
llegar directamente, destacar, señalar
mettre dessus, attirer l'attention sur
belirtmek, vurgulamak
chocar, impactar
evidenziare, sottolineare
atrage atenția
rámutat
natknąć się, zwrócić uwagę
επισημαίνω
aandacht vestigen
upozornit
påpeka
henlede opmærksomheden på
強調する, 目立たせる
destacar, fer notar
korostaa, osoittaa
påpeke
nabarmentzea
naglasiti, ukazati
обележувам, упатувам
opozoriti
upozorniť
skrenuti pažnju, ukazati
naglasiti, ukazati
вказати, звернути увагу
обърщам внимание, подчертавам
зварот увагі
menunjukkan, menyoroti
chỉ ra, lưu ý
e'tibor qaratmoq, ko'rsatib o'tmoq
इंगित करना, ध्यान दिलाना
指出, 提醒
ชี้ให้เห็น
지적하다
diqqəti cəlb etmək, göstərmək
მიუთითება, ყურადღების მიქცევა
ইঙ্গিত করা, দৃষ্টি আকর্ষণ করা
tërheq vëmendjen, vë në dukje
दाखवून देणे, लक्ष वेधणे
औंल्याउनु, ध्यानाकर्षण गराउनु
గమనింపజేయు, సూచించు
norādīt, pievērst uzmanību
குறிப்பிடு, சுட்டிக்காட்டு
tähelepanu juhtima, viitama
նշել, ուշադրություն հրավիրել
diyarkirin, nîşandan
להדגיש
إشارة، تنبيه
توجه جلب کردن
واضح کرنا
draufstoßen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von draufstoßen- deutlich auf etwas aufmerksam machen, jemanden mit der Nase auf etwas stoßen, draufstuken
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von draufstoßen
≡ umstoßen
≡ draufkommen
≡ draufdrücken
≡ durchstoßen
≡ nachstoßen
≡ draufpacken
≡ draufhaben
≡ aufstoßen
≡ draufknallen
≡ kugelstoßen
≡ hinabstoßen
≡ draufgeben
≡ draufhalten
≡ ausstoßen
≡ drauffolgen
≡ herumstoßen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb draufstoßen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts draufstoßen
Die drauf·stoßen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs drauf·stoßen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (stößt drauf - stieß drauf - hat draufgestoßen) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary draufstoßen und unter draufstoßen im Duden.
draufstoßen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | stoß(e) drauf | stieß drauf | stoße drauf | stieße drauf | - |
| du | stößt drauf | stieß(es)t drauf | stoßest drauf | stießest drauf | stoß(e) drauf |
| er | stößt drauf | stieß drauf | stoße drauf | stieße drauf | - |
| wir | stoßen drauf | stießen drauf | stoßen drauf | stießen drauf | stoßen drauf |
| ihr | stoßt drauf | stieß(e)t drauf | stoßet drauf | stießet drauf | stoßt drauf |
| sie | stoßen drauf | stießen drauf | stoßen drauf | stießen drauf | stoßen drauf |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich stoß(e) drauf, du stößt drauf, er stößt drauf, wir stoßen drauf, ihr stoßt drauf, sie stoßen drauf
- Präteritum: ich stieß drauf, du stieß(es)t drauf, er stieß drauf, wir stießen drauf, ihr stieß(e)t drauf, sie stießen drauf
- Perfekt: ich habe draufgestoßen, du hast draufgestoßen, er hat draufgestoßen, wir haben draufgestoßen, ihr habt draufgestoßen, sie haben draufgestoßen
- Plusquamperfekt: ich hatte draufgestoßen, du hattest draufgestoßen, er hatte draufgestoßen, wir hatten draufgestoßen, ihr hattet draufgestoßen, sie hatten draufgestoßen
- Futur I: ich werde draufstoßen, du wirst draufstoßen, er wird draufstoßen, wir werden draufstoßen, ihr werdet draufstoßen, sie werden draufstoßen
- Futur II: ich werde draufgestoßen haben, du wirst draufgestoßen haben, er wird draufgestoßen haben, wir werden draufgestoßen haben, ihr werdet draufgestoßen haben, sie werden draufgestoßen haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich stoße drauf, du stoßest drauf, er stoße drauf, wir stoßen drauf, ihr stoßet drauf, sie stoßen drauf
- Präteritum: ich stieße drauf, du stießest drauf, er stieße drauf, wir stießen drauf, ihr stießet drauf, sie stießen drauf
- Perfekt: ich habe draufgestoßen, du habest draufgestoßen, er habe draufgestoßen, wir haben draufgestoßen, ihr habet draufgestoßen, sie haben draufgestoßen
- Plusquamperfekt: ich hätte draufgestoßen, du hättest draufgestoßen, er hätte draufgestoßen, wir hätten draufgestoßen, ihr hättet draufgestoßen, sie hätten draufgestoßen
- Futur I: ich werde draufstoßen, du werdest draufstoßen, er werde draufstoßen, wir werden draufstoßen, ihr werdet draufstoßen, sie werden draufstoßen
- Futur II: ich werde draufgestoßen haben, du werdest draufgestoßen haben, er werde draufgestoßen haben, wir werden draufgestoßen haben, ihr werdet draufgestoßen haben, sie werden draufgestoßen haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde draufstoßen, du würdest draufstoßen, er würde draufstoßen, wir würden draufstoßen, ihr würdet draufstoßen, sie würden draufstoßen
- Plusquamperfekt: ich würde draufgestoßen haben, du würdest draufgestoßen haben, er würde draufgestoßen haben, wir würden draufgestoßen haben, ihr würdet draufgestoßen haben, sie würden draufgestoßen haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: stoß(e) (du) drauf, stoßen wir drauf, stoßt (ihr) drauf, stoßen Sie drauf
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: draufstoßen, draufzustoßen
- Infinitiv II: draufgestoßen haben, draufgestoßen zu haben
- Partizip I: draufstoßend
- Partizip II: draufgestoßen