Konjugation des Verbs hochbranden
Das Konjugieren des Verbs hochbranden erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind brandet hoch, brandete hoch und ist hochgebrandet. Als Hilfsverb von hochbranden wird "sein" verwendet. Die Vorsilbe hoch- von hochbranden ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb hochbranden zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für hochbranden. Man kann nicht nur hochbranden konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von hochbranden
Präsens
| ich | brand(e)⁵ | hoch |
| du | brandest | hoch |
| er | brandet | hoch |
| wir | branden | hoch |
| ihr | brandet | hoch |
| sie | branden | hoch |
Präteritum
| ich | brandete | hoch |
| du | brandetest | hoch |
| er | brandete | hoch |
| wir | brandeten | hoch |
| ihr | brandetet | hoch |
| sie | brandeten | hoch |
Konjunktiv I
| ich | brande | hoch |
| du | brandest | hoch |
| er | brande | hoch |
| wir | branden | hoch |
| ihr | brandet | hoch |
| sie | branden | hoch |
Konjunktiv II
| ich | brandete | hoch |
| du | brandetest | hoch |
| er | brandete | hoch |
| wir | brandeten | hoch |
| ihr | brandetet | hoch |
| sie | brandeten | hoch |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb hochbranden konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | brand(e)⁵ | hoch |
| du | brandest | hoch |
| er | brandet | hoch |
| wir | branden | hoch |
| ihr | brandet | hoch |
| sie | branden | hoch |
Präteritum
| ich | brandete | hoch |
| du | brandetest | hoch |
| er | brandete | hoch |
| wir | brandeten | hoch |
| ihr | brandetet | hoch |
| sie | brandeten | hoch |
Perfekt
| ich | bin | hochgebrandet |
| du | bist | hochgebrandet |
| er | ist | hochgebrandet |
| wir | sind | hochgebrandet |
| ihr | seid | hochgebrandet |
| sie | sind | hochgebrandet |
Plusquam.
| ich | war | hochgebrandet |
| du | warst | hochgebrandet |
| er | war | hochgebrandet |
| wir | waren | hochgebrandet |
| ihr | wart | hochgebrandet |
| sie | waren | hochgebrandet |
Futur I
| ich | werde | hochbranden |
| du | wirst | hochbranden |
| er | wird | hochbranden |
| wir | werden | hochbranden |
| ihr | werdet | hochbranden |
| sie | werden | hochbranden |
Futur II
| ich | werde | hochgebrandet | sein |
| du | wirst | hochgebrandet | sein |
| er | wird | hochgebrandet | sein |
| wir | werden | hochgebrandet | sein |
| ihr | werdet | hochgebrandet | sein |
| sie | werden | hochgebrandet | sein |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb hochbranden
Konjunktiv I
| ich | brande | hoch |
| du | brandest | hoch |
| er | brande | hoch |
| wir | branden | hoch |
| ihr | brandet | hoch |
| sie | branden | hoch |
Konjunktiv II
| ich | brandete | hoch |
| du | brandetest | hoch |
| er | brandete | hoch |
| wir | brandeten | hoch |
| ihr | brandetet | hoch |
| sie | brandeten | hoch |
Konj. Perfekt
| ich | sei | hochgebrandet |
| du | seiest | hochgebrandet |
| er | sei | hochgebrandet |
| wir | seien | hochgebrandet |
| ihr | seiet | hochgebrandet |
| sie | seien | hochgebrandet |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | hochgebrandet |
| du | wärest | hochgebrandet |
| er | wäre | hochgebrandet |
| wir | wären | hochgebrandet |
| ihr | wäret | hochgebrandet |
| sie | wären | hochgebrandet |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb hochbranden
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für hochbranden
Übersetzungen
Übersetzungen von hochbranden
-
hochbranden
crash, pound
накатываться, обрушиваться
azotar, romper
déferler, se briser
coşmak, çarpmak
arrebentar, embater
frangersi, infrangersi
se izbi, se sparge
felcsap, nekicsapódik
rozbijać się, uderzać
σκάω, σφυροκοπώ
beuken, klotsen
narážet, tříštit se
brusa, slå
bruse, hamre
打ちつける, 打ち寄せる
estavellar-se, trencar-se
lyödä, vyöryä
bruse, hamre
jo, oldartu
разбијати се, ударати
се разбива, удира
butati, razbijati se
narážať, rozbíjať sa
razbijati se, udarati
razbijati se, udarati
битися, накочуватися
се разбива, удря
біцца, набягаць
menghantam, menghempas
vỗ, đập
joʻsh urmoq, urilmoq
उफान मारना, टकराना
拍打, 汹涌
กระแทก, ซัดสาด
밀려오다, 부딪치다
coşmaq, çırpılmaq
ეხეთქება, ეჯახება
আছড়ে পড়া, উছলে ওঠা
godet, përplaset
आदळणे, उफाळणे
उर्लनु, ठोक्किनु
ఎగసిపడడం, దెబ్బకొట్టడం
sisties, triekties
அடிக்க, மோத
möllama, peksma
բախվել, զարկվել
lêdan, têkçûn
להכות، להתנפץ
ارتطم، تلاطم
خروشیدن، کوبیدن
ٹکرانا
hochbranden in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von hochbrandenBildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von hochbranden
≡ hochdrücken
≡ hochfallen
≡ hochfliegen
≡ aufbranden
≡ hochdichten
≡ hochbiegen
≡ umbranden
≡ hochblicken
≡ hocharbeiten
≡ hochbinden
≡ anbranden
≡ hochgehen
≡ heranbranden
≡ hochfahren
≡ hochhängen
≡ hochdrehen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb hochbranden konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts hochbranden
Die hoch·branden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs hoch·branden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (brandet hoch - brandete hoch - ist hochgebrandet) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary hochbranden und unter hochbranden im Duden.
hochbranden Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | brand(e) hoch | brandete hoch | brande hoch | brandete hoch | - |
| du | brandest hoch | brandetest hoch | brandest hoch | brandetest hoch | brand(e) hoch |
| er | brandet hoch | brandete hoch | brande hoch | brandete hoch | - |
| wir | branden hoch | brandeten hoch | branden hoch | brandeten hoch | branden hoch |
| ihr | brandet hoch | brandetet hoch | brandet hoch | brandetet hoch | brandet hoch |
| sie | branden hoch | brandeten hoch | branden hoch | brandeten hoch | branden hoch |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich brand(e) hoch, du brandest hoch, er brandet hoch, wir branden hoch, ihr brandet hoch, sie branden hoch
- Präteritum: ich brandete hoch, du brandetest hoch, er brandete hoch, wir brandeten hoch, ihr brandetet hoch, sie brandeten hoch
- Perfekt: ich bin hochgebrandet, du bist hochgebrandet, er ist hochgebrandet, wir sind hochgebrandet, ihr seid hochgebrandet, sie sind hochgebrandet
- Plusquamperfekt: ich war hochgebrandet, du warst hochgebrandet, er war hochgebrandet, wir waren hochgebrandet, ihr wart hochgebrandet, sie waren hochgebrandet
- Futur I: ich werde hochbranden, du wirst hochbranden, er wird hochbranden, wir werden hochbranden, ihr werdet hochbranden, sie werden hochbranden
- Futur II: ich werde hochgebrandet sein, du wirst hochgebrandet sein, er wird hochgebrandet sein, wir werden hochgebrandet sein, ihr werdet hochgebrandet sein, sie werden hochgebrandet sein
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich brande hoch, du brandest hoch, er brande hoch, wir branden hoch, ihr brandet hoch, sie branden hoch
- Präteritum: ich brandete hoch, du brandetest hoch, er brandete hoch, wir brandeten hoch, ihr brandetet hoch, sie brandeten hoch
- Perfekt: ich sei hochgebrandet, du seiest hochgebrandet, er sei hochgebrandet, wir seien hochgebrandet, ihr seiet hochgebrandet, sie seien hochgebrandet
- Plusquamperfekt: ich wäre hochgebrandet, du wärest hochgebrandet, er wäre hochgebrandet, wir wären hochgebrandet, ihr wäret hochgebrandet, sie wären hochgebrandet
- Futur I: ich werde hochbranden, du werdest hochbranden, er werde hochbranden, wir werden hochbranden, ihr werdet hochbranden, sie werden hochbranden
- Futur II: ich werde hochgebrandet sein, du werdest hochgebrandet sein, er werde hochgebrandet sein, wir werden hochgebrandet sein, ihr werdet hochgebrandet sein, sie werden hochgebrandet sein
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde hochbranden, du würdest hochbranden, er würde hochbranden, wir würden hochbranden, ihr würdet hochbranden, sie würden hochbranden
- Plusquamperfekt: ich würde hochgebrandet sein, du würdest hochgebrandet sein, er würde hochgebrandet sein, wir würden hochgebrandet sein, ihr würdet hochgebrandet sein, sie würden hochgebrandet sein
Imperativ Aktiv
- Präsens: brand(e) (du) hoch, branden wir hoch, brandet (ihr) hoch, branden Sie hoch
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: hochbranden, hochzubranden
- Infinitiv II: hochgebrandet sein, hochgebrandet zu sein
- Partizip I: hochbrandend
- Partizip II: hochgebrandet