Konjugation des Verbs merkeln
Die unregelmäßige, starke Konjugation des Verbs merkeln ist keine standardsprachliche Variante. Es handelt sich dabei um einen augenzwinkernden Vorschlag der Gesellschaft zur Stärkung der Verben. Der Verein macht sich für alle schwachen Verben und hässlichen Substantive stark ;-). Ihnen soll so ein Weg aus der Regelmäßigkeit bereitet werden. Zum Vergleich hier das schwache Verb merkeln.
unregelmäßig · haben
mirlkt · marlk · hat gemorlken
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich Wechsel des Stammvokals e - a - o e/i-Wechsel im Präsens und Imperativ
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von merkeln
Präsens
| ich | merk(e)l(e)⁵ |
| du | mirlkst |
| er | mirlkt |
| wir | merkeln |
| ihr | merkelt |
| sie | merkeln |
Präteritum
| ich | marlk |
| du | marlkst |
| er | marlk |
| wir | marlken |
| ihr | marlkt |
| sie | marlken |
Imperativ
| - | |
| mirlk(e) | (du) |
| - | |
| merkeln | wir |
| merkelt | (ihr) |
| merkeln | Sie |
Konjunktiv I
| ich | merk(e)le |
| du | merkelst |
| er | merk(e)le |
| wir | merkeln |
| ihr | merkelt |
| sie | merkeln |
Konjunktiv II
| ich | märlke |
| du | märlkest |
| er | märlke |
| wir | märlken |
| ihr | märlket |
| sie | märlken |
Infinitiv
| merkeln |
| zu merkeln |
Partizip
| merkelnd |
| gemorlken |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb merkeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | merk(e)l(e)⁵ |
| du | mirlkst |
| er | mirlkt |
| wir | merkeln |
| ihr | merkelt |
| sie | merkeln |
Präteritum
| ich | marlk |
| du | marlkst |
| er | marlk |
| wir | marlken |
| ihr | marlkt |
| sie | marlken |
Perfekt
| ich | habe | gemorlken |
| du | hast | gemorlken |
| er | hat | gemorlken |
| wir | haben | gemorlken |
| ihr | habt | gemorlken |
| sie | haben | gemorlken |
Plusquam.
| ich | hatte | gemorlken |
| du | hattest | gemorlken |
| er | hatte | gemorlken |
| wir | hatten | gemorlken |
| ihr | hattet | gemorlken |
| sie | hatten | gemorlken |
Futur I
| ich | werde | merkeln |
| du | wirst | merkeln |
| er | wird | merkeln |
| wir | werden | merkeln |
| ihr | werdet | merkeln |
| sie | werden | merkeln |
Futur II
| ich | werde | gemorlken | haben |
| du | wirst | gemorlken | haben |
| er | wird | gemorlken | haben |
| wir | werden | gemorlken | haben |
| ihr | werdet | gemorlken | haben |
| sie | werden | gemorlken | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb merkeln
Konjunktiv I
| ich | merk(e)le |
| du | merkelst |
| er | merk(e)le |
| wir | merkeln |
| ihr | merkelt |
| sie | merkeln |
Konjunktiv II
| ich | märlke |
| du | märlkest |
| er | märlke |
| wir | märlken |
| ihr | märlket |
| sie | märlken |
Konj. Perfekt
| ich | habe | gemorlken |
| du | habest | gemorlken |
| er | habe | gemorlken |
| wir | haben | gemorlken |
| ihr | habet | gemorlken |
| sie | haben | gemorlken |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | gemorlken |
| du | hättest | gemorlken |
| er | hätte | gemorlken |
| wir | hätten | gemorlken |
| ihr | hättet | gemorlken |
| sie | hätten | gemorlken |
Konj. Futur I
| ich | werde | merkeln |
| du | werdest | merkeln |
| er | werde | merkeln |
| wir | werden | merkeln |
| ihr | werdet | merkeln |
| sie | werden | merkeln |
Konj. Futur II
| ich | werde | gemorlken | haben |
| du | werdest | gemorlken | haben |
| er | werde | gemorlken | haben |
| wir | werden | gemorlken | haben |
| ihr | werdet | gemorlken | haben |
| sie | werden | gemorlken | haben |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Konjunktiv II
| ich | würde | merkeln |
| du | würdest | merkeln |
| er | würde | merkeln |
| wir | würden | merkeln |
| ihr | würdet | merkeln |
| sie | würden | merkeln |
Konj. Plusquam.
| ich | würde | gemorlken | haben |
| du | würdest | gemorlken | haben |
| er | würde | gemorlken | haben |
| wir | würden | gemorlken | haben |
| ihr | würdet | gemorlken | haben |
| sie | würden | gemorlken | haben |
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb merkeln
Präsens
| mirlk(e) | (du) |
| merkeln | wir |
| merkelt | (ihr) |
| merkeln | Sie |
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für merkeln
Infinitiv I
| merkeln |
| zu merkeln |
Infinitiv II
| gemorlken haben |
| gemorlken zu haben |
Partizip I
| merkelnd |
Partizip II
| gemorlken |
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher