Konjugation des Verbs anfachen 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs anfachen erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... anfacht, ... anfachte und ... angefacht hat. Als Hilfsverb von anfachen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von anfachen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb anfachen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für anfachen. Man kann nicht nur anfachen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben · trennbar
... anfacht · ... anfachte · ... angefacht hat
kindle, amplify, fan, foment, ignite, intensify, stoke, stoke up
/anˈfaxən/ · /ˈfaxt an/ · /ˈfaxtə an/ · /anɡəˈfaxt/
Verbrennung fördern; psychische oder gesellschaftliche Vorgänge verstärken; entfachen, Nahrung geben, vergrößern, schüren
(Akk.)
» Das Feuer, das von einem Ostwind angefacht
wurde, zerstörte das Zentrum der Stadt. The fire, driven by an east wind, destroyed the center of the city.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von anfachen
Präsens
| ... | ich | anfach(e)⁵ |
| ... | du | anfachst |
| ... | er | anfacht |
| ... | wir | anfachen |
| ... | ihr | anfacht |
| ... | sie | anfachen |
Präteritum
| ... | ich | anfachte |
| ... | du | anfachtest |
| ... | er | anfachte |
| ... | wir | anfachten |
| ... | ihr | anfachtet |
| ... | sie | anfachten |
Konjunktiv I
| ... | ich | anfache |
| ... | du | anfachest |
| ... | er | anfache |
| ... | wir | anfachen |
| ... | ihr | anfachet |
| ... | sie | anfachen |
Konjunktiv II
| ... | ich | anfachte |
| ... | du | anfachtest |
| ... | er | anfachte |
| ... | wir | anfachten |
| ... | ihr | anfachtet |
| ... | sie | anfachten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb anfachen konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | anfach(e)⁵ |
| ... | du | anfachst |
| ... | er | anfacht |
| ... | wir | anfachen |
| ... | ihr | anfacht |
| ... | sie | anfachen |
Präteritum
| ... | ich | anfachte |
| ... | du | anfachtest |
| ... | er | anfachte |
| ... | wir | anfachten |
| ... | ihr | anfachtet |
| ... | sie | anfachten |
Perfekt
| ... | ich | angefacht | habe |
| ... | du | angefacht | hast |
| ... | er | angefacht | hat |
| ... | wir | angefacht | haben |
| ... | ihr | angefacht | habt |
| ... | sie | angefacht | haben |
Plusquam.
| ... | ich | angefacht | hatte |
| ... | du | angefacht | hattest |
| ... | er | angefacht | hatte |
| ... | wir | angefacht | hatten |
| ... | ihr | angefacht | hattet |
| ... | sie | angefacht | hatten |
Futur I
| ... | ich | anfachen | werde |
| ... | du | anfachen | wirst |
| ... | er | anfachen | wird |
| ... | wir | anfachen | werden |
| ... | ihr | anfachen | werdet |
| ... | sie | anfachen | werden |
Futur II
| ... | ich | angefacht | haben | werde |
| ... | du | angefacht | haben | wirst |
| ... | er | angefacht | haben | wird |
| ... | wir | angefacht | haben | werden |
| ... | ihr | angefacht | haben | werdet |
| ... | sie | angefacht | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb anfachen
Konjunktiv I
| ... | ich | anfache |
| ... | du | anfachest |
| ... | er | anfache |
| ... | wir | anfachen |
| ... | ihr | anfachet |
| ... | sie | anfachen |
Konjunktiv II
| ... | ich | anfachte |
| ... | du | anfachtest |
| ... | er | anfachte |
| ... | wir | anfachten |
| ... | ihr | anfachtet |
| ... | sie | anfachten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | angefacht | habe |
| ... | du | angefacht | habest |
| ... | er | angefacht | habe |
| ... | wir | angefacht | haben |
| ... | ihr | angefacht | habet |
| ... | sie | angefacht | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | angefacht | hätte |
| ... | du | angefacht | hättest |
| ... | er | angefacht | hätte |
| ... | wir | angefacht | hätten |
| ... | ihr | angefacht | hättet |
| ... | sie | angefacht | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb anfachen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für anfachen
-
Das Feuer, das von einem Ostwind
angefacht
wurde, zerstörte das Zentrum der Stadt. -
Bertram konnte den Freund nicht ersetzen, aber meine Einsamkeit zu durchbrechen, meine Lebenslust
anzufachen
, das gelang ihm. -
Das Experiment ist ungefährlich, die Kinder werden nicht so schnell große Feuer
anfachen
.
Beispiele
Beispielsätze für anfachen
-
Das Feuer, das von einem Ostwind
angefacht
wurde, zerstörte das Zentrum der Stadt.
The fire, driven by an east wind, destroyed the center of the city.
-
Bertram konnte den Freund nicht ersetzen, aber meine Einsamkeit zu durchbrechen, meine Lebenslust
anzufachen
, das gelang ihm.
Bertram could not replace the friend, but he succeeded in breaking my loneliness and igniting my zest for life.
-
Gibt es irgendein anderes Land, das so sehr den Patriotismus
anfacht
wie Amerika?
Does any other country fan the flames of patriotism as much as America?
-
Das Experiment ist ungefährlich, die Kinder werden nicht so schnell große Feuer
anfachen
.
The experiment is safe, the children will not ignite large fires so quickly.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von anfachen
-
anfachen
kindle, amplify, fan, foment, ignite, intensify, stoke, stoke up
разжигать, раздувать, возбудить, возбуждать, поджигать, раздуть, разжечь, усиливать
avivar, atizar, encender, follar, intensificar
attiser, activer, aggraver, intensifier
kışkırtmak, ateşi artırmak, tahrik etmek, tutuşturmak, yakmak
acender, acirrar, inflamar, intensificar
accendere, attizzare, accrescere, infiammare, intensificare, ravviare, ravvivare, spronare
amplifica, aprindere, intensifica
fokozni, lángra lobbantani, szít, tüzelni
rozpalać, podpalać, rozniecać, rozniecić, rozpalić, wzmacniać, wzniecać
ανάφλεξη, ενίσχυση, φυσάω, φωτιά, ανάβω
aanwakkeren, aanblazen, aansteken, aanvuren
podněcovat, rozdmýchávat, rozdmýchávatchat, zesílit, zintenzivnit
antända, förstärka, tända, öka
antænde, forstærke, opflamme, opildne, puste til
刺激する, 煽る, 燃焼を促進する
augmentar, encendre, iniciar foc, intensificar
sytyttää, tulta nostaa, voimistaa
antennelse, forsterke, tenning
indartu, sustatu, sutan piztu
podsticati gorenje, pojačati
засилување, поттикнување на согорување
okrepiti, podžigati, poudariti
podporiť horenie, posilniť, zintenzívniť
podsticati gorenje, pojačati
pojačati, potaknuti gorenje, uzburkati
запалювати, посилювати, підпалювати
засилвам, подпалвам, разпалвам, увеличавам
разгарэнне, узмацняць
memantik, mengipas, meniup
kích động, quạt, thổi
alangalatmoq, puflamoq, qo'zg'atmoq
दहकाना, भड़काना, हवा देना
助燃, 煽动, 煽火
ปลุกปั่น, พัด, เร่งไฟ
부채질하다, 불길을 키우다, 선동하다
alovlandırmaq, qızışdırmaq, üfürmək
აღვივლება, გაღვივება, დაბერვა
উস্কানি দেওয়া, দম দেওয়া, হাওয়া দেওয়া
fryj, nxis, nxit
भडकवणे, भड़कवणे, हवा देणे
उत्तेजित गर्नु, फुक्नु, हावा लगाउनु
ఊదు, ప్రేరేపించడం, వీసు
kaitināt, kurināt, pūst
உத்வேகப்படுத்து, ஊதுதல், வீசுதல்
kütma, puhuma
բորբոքել, վառացնել, փչել
agir zêde kirin, xişandin
הצתה، להגביר
اشتعال، تعزيز
اشتعال، افروختن، تشدید کردن
آگ بھڑکانا، بڑھانا، تقویت دینا، شعلہ بھڑکانا
anfachen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von anfachen- Verbrennung fördern, entfachen
- psychische oder gesellschaftliche Vorgänge verstärken, entfachen
- Nahrung geben, vergrößern, schüren, anstacheln, befeuern, anheizen (Konflikt)
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von anfachen
≡ anbellen
≡ anbeten
≡ entfachen
≡ anbaggern
≡ anbahnen
≡ anbetteln
≡ anatmen
≡ anarbeiten
≡ anbiedern
≡ anbeißen
≡ anbandeln
≡ anbacken
≡ anbieten
≡ anbändeln
≡ anbinden
≡ fachen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb anfachen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts anfachen
Die an·fachen Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·fachen ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... anfacht - ... anfachte - ... angefacht hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary anfachen und unter anfachen im Duden.
anfachen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... anfach(e) | ... anfachte | ... anfache | ... anfachte | - |
| du | ... anfachst | ... anfachtest | ... anfachest | ... anfachtest | fach(e) an |
| er | ... anfacht | ... anfachte | ... anfache | ... anfachte | - |
| wir | ... anfachen | ... anfachten | ... anfachen | ... anfachten | fachen an |
| ihr | ... anfacht | ... anfachtet | ... anfachet | ... anfachtet | facht an |
| sie | ... anfachen | ... anfachten | ... anfachen | ... anfachten | fachen an |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich anfach(e), ... du anfachst, ... er anfacht, ... wir anfachen, ... ihr anfacht, ... sie anfachen
- Präteritum: ... ich anfachte, ... du anfachtest, ... er anfachte, ... wir anfachten, ... ihr anfachtet, ... sie anfachten
- Perfekt: ... ich angefacht habe, ... du angefacht hast, ... er angefacht hat, ... wir angefacht haben, ... ihr angefacht habt, ... sie angefacht haben
- Plusquamperfekt: ... ich angefacht hatte, ... du angefacht hattest, ... er angefacht hatte, ... wir angefacht hatten, ... ihr angefacht hattet, ... sie angefacht hatten
- Futur I: ... ich anfachen werde, ... du anfachen wirst, ... er anfachen wird, ... wir anfachen werden, ... ihr anfachen werdet, ... sie anfachen werden
- Futur II: ... ich angefacht haben werde, ... du angefacht haben wirst, ... er angefacht haben wird, ... wir angefacht haben werden, ... ihr angefacht haben werdet, ... sie angefacht haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich anfache, ... du anfachest, ... er anfache, ... wir anfachen, ... ihr anfachet, ... sie anfachen
- Präteritum: ... ich anfachte, ... du anfachtest, ... er anfachte, ... wir anfachten, ... ihr anfachtet, ... sie anfachten
- Perfekt: ... ich angefacht habe, ... du angefacht habest, ... er angefacht habe, ... wir angefacht haben, ... ihr angefacht habet, ... sie angefacht haben
- Plusquamperfekt: ... ich angefacht hätte, ... du angefacht hättest, ... er angefacht hätte, ... wir angefacht hätten, ... ihr angefacht hättet, ... sie angefacht hätten
- Futur I: ... ich anfachen werde, ... du anfachen werdest, ... er anfachen werde, ... wir anfachen werden, ... ihr anfachen werdet, ... sie anfachen werden
- Futur II: ... ich angefacht haben werde, ... du angefacht haben werdest, ... er angefacht haben werde, ... wir angefacht haben werden, ... ihr angefacht haben werdet, ... sie angefacht haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich anfachen würde, ... du anfachen würdest, ... er anfachen würde, ... wir anfachen würden, ... ihr anfachen würdet, ... sie anfachen würden
- Plusquamperfekt: ... ich angefacht haben würde, ... du angefacht haben würdest, ... er angefacht haben würde, ... wir angefacht haben würden, ... ihr angefacht haben würdet, ... sie angefacht haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: fach(e) (du) an, fachen wir an, facht (ihr) an, fachen Sie an
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: anfachen, anzufachen
- Infinitiv II: angefacht haben, angefacht zu haben
- Partizip I: anfachend
- Partizip II: angefacht