Konjugation des Verbs vorrücken
Das Konjugieren des Verbs vorrücken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen von „vorrücken“ sind „rückt vor“, „rückte vor“ und „ist vorgerückt“. Als Hilfsverb von vorrücken wird "sein" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "haben". „vorrücken“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „vor“ wird im Satz abgetrennt. Das Verb „vorrücken“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau. Man kann nicht nur vorrücken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb vorrücken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für vorrücken. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von vorrücken
Präteritum
| ich | rückte | vor |
| du | rücktest | vor |
| er | rückte | vor |
| wir | rückten | vor |
| ihr | rücktet | vor |
| sie | rückten | vor |
Konjunktiv II
| ich | rückte | vor |
| du | rücktest | vor |
| er | rückte | vor |
| wir | rückten | vor |
| ihr | rücktet | vor |
| sie | rückten | vor |
Indikativ
Das Verb vorrücken konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | rückte | vor |
| du | rücktest | vor |
| er | rückte | vor |
| wir | rückten | vor |
| ihr | rücktet | vor |
| sie | rückten | vor |
Perfekt
| ich | bin | vorgerückt |
| du | bist | vorgerückt |
| er | ist | vorgerückt |
| wir | sind | vorgerückt |
| ihr | seid | vorgerückt |
| sie | sind | vorgerückt |
Plusquam.
| ich | war | vorgerückt |
| du | warst | vorgerückt |
| er | war | vorgerückt |
| wir | waren | vorgerückt |
| ihr | wart | vorgerückt |
| sie | waren | vorgerückt |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb vorrücken
Konjunktiv II
| ich | rückte | vor |
| du | rücktest | vor |
| er | rückte | vor |
| wir | rückten | vor |
| ihr | rücktet | vor |
| sie | rückten | vor |
Konj. Perfekt
| ich | sei | vorgerückt |
| du | seiest | vorgerückt |
| er | sei | vorgerückt |
| wir | seien | vorgerückt |
| ihr | seiet | vorgerückt |
| sie | seien | vorgerückt |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | vorgerückt |
| du | wärest | vorgerückt |
| er | wäre | vorgerückt |
| wir | wären | vorgerückt |
| ihr | wäret | vorgerückt |
| sie | wären | vorgerückt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb vorrücken
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für vorrücken
Beispiele
Beispielsätze für vorrücken
-
Ich bin
vorgerückt
.
I have advanced.
-
In der Kampfpause sind die Truppen wieder
vorgerückt
.
During the combat pause, the troops advanced again.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von vorrücken
-
vorrücken
move forward, advance, go forward, jog, reproach with
продвигаться, двигаться вперед, наступать, выдвигаться, выдвинуться, выставить, выставлять, наступить
avanzar, progresar, adelantar, marchar
avancer, progresser
ilerlemek, yaklaşmak, zamanla ilerlemek, önceye geçmek
avançar, progredir, marchar
avanzare, progredire, postare avanti
avansa, progres, înainta
előre lép, előre lépés, előrehalad, előrehaladni, előrehaladás, támadni
przesuwać się, posuwać się, przesuwać do przodu
προχωρώ, προχωρώ μπροστά, προχωρώ προς τον εχθρό, προχωρώ χρονικά
vooruitgaan, oprukken, opschieten, verdergaan, vooruitkomen
pokročit, postupovat, postoupit, přesunout se
framskrida, flytta fram, framrycka, marschera, röra sig framåt
fremrykke, rykke frem
進む, 前進する, 進める
avançar, moure's endavant, progressar, marchar
edetä, edistyä, hyökkäys, siirtyä
rykke frem, fremrykke
atzeratu, aurreratu, mugitu, urrats bat aurrera
napred, napredovati, progresirati
поместување, напредување
napredovati, premakniti se naprej, premikati se proti
pokročiť, postupovať, postúpiť, približovať sa
napredovati, naprijed, približiti se, progresirati
napredovati, napadati, naprijed, progresirati
наступати, переміщатися, переходити вперед, поступати, просуватися
напредвам, напред, премествам се, приближавам, приближаване
адкладаць, адкласці, наступаць, прасоўвацца, прасунуцца
beranjak, maju, maju sedikit
muộn, tiến lên, tiến lên một chút, trễ
bir oz oldinga borish, kechikmoq, kechlashmoq, oldinga borish, oldinga siljimoq
आगे बढ़ना, देर होना
前进, 变晚, 天色渐晚, 稍微前进
ก้าวไปข้างหน้า, ค่ำลง, ดึกขึ้น, เดินหน้า
늦어지다, 전진하다
bir az irəli getmək, gecikmək, irəli getmək, irəliləmək
გვიანდება, წინ წასვლა, წინსვლა
অগ্রসর হওয়া, আগ্রসর হওয়া, একটু এগোয়া, দেরি হওয়া
avancon, shko përpara pak, vonohet
उशीर होणे, थोडे पुढे जाणे, पुढे जाणे
आगाडि बढ्नु, ढिलो हुनु, थोरै अघि बढ्नु
ఆలస్యమవడం, కొంత ముందుకు వెళ్ళడం, ముందుకొ పోవడం
pakāpties uz priekšu, ritēt, virzīties uz priekšu
தாமதமாகுதல், முன்னேறு, முன்னேற்றுவது
edasi liikuda, edasi liikuma, hilinema
առաջ շարժվել, ուշանալ
bi kêmtî pêşveçûn, dereng bûn, pêşketin, pêşveçûn
להתקדם، להתקרב
تقدم، تأخر
جلو رفتن، پیشرفت کردن، پیشروی
آگے بڑھنا، مقابلے کی طرف بڑھنا، پیش قدمی کرنا
vorrücken in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von vorrücken- ein Stück vorwärts kommen, in Richtung des Feindes marschieren
- zeitlich später werden
- [Militär]
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von vorrücken
≡ rausrücken
≡ anrücken
≡ berücken
≡ vorschießen
≡ vorbohren
≡ wegrücken
≡ vorliegen
≡ entrücken
≡ vorstemmen
≡ abrücken
≡ heranrücken
≡ nachrücken
≡ vorhängen
≡ naherücken
≡ vorreinigen
≡ vorschnellen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Häufige Fragen zum Verb „vorrücken“
Was sind die Stammformen von „vorrücken“?
Die Stammformen von „vorrücken“ sind „rückt vor“, „rückte vor“ und „ist vorgerückt“.
Mit welchem Hilfsverb wird „vorrücken“ gebildet?
Als Hilfsverb von vorrücken wird "sein" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "haben".
Ist „vorrücken“ regelmäßig oder unregelmäßig?
Das Konjugieren des Verbs vorrücken erfolgt regelmäßig.
Ist „vorrücken“ trennbar oder untrennbar?
„vorrücken“ ist ein trennbares Verb. Die Vorsilbe „vor“ wird im Satz abgetrennt.
Auf welchem Sprachniveau wird „vorrücken“ verwendet?
Das Verb „vorrücken“ gehört zum Wortschatz auf C2-Niveau.
Wie konjugiert man „vorrücken“ in Indikativ?
Die Formen im Indikativ sind:
Präsens:
ich rücke vor, du rückst vor, er rückt vor, wir rücken vor, ihr rückt vor, sie rücken vor
Präteritum:
ich rückte vor, du rücktest vor, er rückte vor, wir rückten vor, ihr rücktet vor, sie rückten vor
Perfekt:
ich bin vorgerückt, du bist vorgerückt, er ist vorgerückt, wir sind vorgerückt, ihr seid vorgerückt, sie sind vorgerückt
Plusquamperfekt:
ich war vorgerückt, du warst vorgerückt, er war vorgerückt, wir waren vorgerückt, ihr wart vorgerückt, sie waren vorgerückt
Futur I:
ich werde vorrücken, du wirst vorrücken, er wird vorrücken, wir werden vorrücken, ihr werdet vorrücken, sie werden vorrücken
Futur II:
ich werde vorgerückt sein, du wirst vorgerückt sein, er wird vorgerückt sein, wir werden vorgerückt sein, ihr werdet vorgerückt sein, sie werden vorgerückt sein
Wie ist der Konjunktiv von „vorrücken“?
Der Konjunktiv von „vorrücken“ lautet:
Präsens:
ich rücke vor, du rückst vor, er rückt vor, wir rücken vor, ihr rückt vor, sie rücken vor
Präteritum:
ich rückte vor, du rücktest vor, er rückte vor, wir rückten vor, ihr rücktet vor, sie rückten vor
Perfekt:
ich bin vorgerückt, du bist vorgerückt, er ist vorgerückt, wir sind vorgerückt, ihr seid vorgerückt, sie sind vorgerückt
Plusquamperfekt:
ich war vorgerückt, du warst vorgerückt, er war vorgerückt, wir waren vorgerückt, ihr wart vorgerückt, sie waren vorgerückt
Futur I:
ich werde vorrücken, du wirst vorrücken, er wird vorrücken, wir werden vorrücken, ihr werdet vorrücken, sie werden vorrücken
Futur II:
ich werde vorgerückt sein, du wirst vorgerückt sein, er wird vorgerückt sein, wir werden vorgerückt sein, ihr werdet vorgerückt sein, sie werden vorgerückt sein
Präsens:
ich rücke vor, du rückest vor, er rücke vor, wir rücken vor, ihr rücket vor, sie rücken vor
Präteritum:
ich rückte vor, du rücktest vor, er rückte vor, wir rückten vor, ihr rücktet vor, sie rückten vor
Perfekt:
ich sei vorgerückt, du seiest vorgerückt, er sei vorgerückt, wir seien vorgerückt, ihr seiet vorgerückt, sie seien vorgerückt
Plusquamperfekt:
ich wäre vorgerückt, du wärest vorgerückt, er wäre vorgerückt, wir wären vorgerückt, ihr wäret vorgerückt, sie wären vorgerückt
Futur I:
ich werde vorrücken, du werdest vorrücken, er werde vorrücken, wir werden vorrücken, ihr werdet vorrücken, sie werden vorrücken
Futur II:
ich werde vorgerückt sein, du werdest vorgerückt sein, er werde vorgerückt sein, wir werden vorgerückt sein, ihr werdet vorgerückt sein, sie werden vorgerückt sein
Wie ist der Imperativ von „vorrücken“?
Der Imperativ von „vorrücken“ ist:
Präsens:
rücke (du) vor, rücken wir vor, rückt (ihr) vor, rücken Sie vor
Welche infiniten Formen hat „vorrücken“?
Die infiniten Formen von „vorrücken“ sind:
Präsens:
rücke (du) vor, rücken wir vor, rückt (ihr) vor, rücken Sie vor
Infinitiv I:
vorrücken, vorzurücken
Infinitiv II:
vorgerückt sein, vorgerückt zu sein
Partizip I:
vorrückend
Partizip II:
vorgerückt