Konjugation des Verbs antun 〈Vorgangspassiv〉
Das Konjugieren des Verbs antun erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind wird angetan, wurde angetan und ist angetan worden. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen u - a - a. Als Hilfsverb von antun wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe an- von antun ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb antun zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für antun. Man kann nicht nur antun konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe B2. Kommentare ☆
B2 · unregelmäßig · haben · trennbar
wird angetan · wurde angetan · ist angetan worden
e-Tilgung nach Vokal e-Erweiterung Wechsel des Stammvokals u - a - a Konsonantenwechsel - t -
cause, damage, do, do to, dress, harm, put on, wear
/ˈantuːn/ · /ˈtuːt an/ · /ˈtaːt an/ · /ˈtɛːtə an/ · /ˌanɡəˈtaːn/
jemandem in einer bestimmten Weise Harm, Schaden zufügen; Kleidung anziehen; beibringen, ankleiden, zumuten, zufügen
(sich+D, Akk., Dat.)
» Niemand wird euch etwas antun
. No one will hurt you.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von antun
Präsens
| ich | werde | angetan |
| du | wirst | angetan |
| er | wird | angetan |
| wir | werden | angetan |
| ihr | werdet | angetan |
| sie | werden | angetan |
Präteritum
| ich | wurde | angetan |
| du | wurdest | angetan |
| er | wurde | angetan |
| wir | wurden | angetan |
| ihr | wurdet | angetan |
| sie | wurden | angetan |
Konjunktiv I
| ich | werde | angetan |
| du | werdest | angetan |
| er | werde | angetan |
| wir | werden | angetan |
| ihr | werdet | angetan |
| sie | werden | angetan |
Konjunktiv II
| ich | würde | angetan |
| du | würdest | angetan |
| er | würde | angetan |
| wir | würden | angetan |
| ihr | würdet | angetan |
| sie | würden | angetan |
Indikativ
Das Verb antun konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | werde | angetan |
| du | wirst | angetan |
| er | wird | angetan |
| wir | werden | angetan |
| ihr | werdet | angetan |
| sie | werden | angetan |
Präteritum
| ich | wurde | angetan |
| du | wurdest | angetan |
| er | wurde | angetan |
| wir | wurden | angetan |
| ihr | wurdet | angetan |
| sie | wurden | angetan |
Perfekt
| ich | bin | angetan | worden |
| du | bist | angetan | worden |
| er | ist | angetan | worden |
| wir | sind | angetan | worden |
| ihr | seid | angetan | worden |
| sie | sind | angetan | worden |
Plusquam.
| ich | war | angetan | worden |
| du | warst | angetan | worden |
| er | war | angetan | worden |
| wir | waren | angetan | worden |
| ihr | wart | angetan | worden |
| sie | waren | angetan | worden |
Futur I
| ich | werde | angetan | werden |
| du | wirst | angetan | werden |
| er | wird | angetan | werden |
| wir | werden | angetan | werden |
| ihr | werdet | angetan | werden |
| sie | werden | angetan | werden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb antun
Konjunktiv I
| ich | werde | angetan |
| du | werdest | angetan |
| er | werde | angetan |
| wir | werden | angetan |
| ihr | werdet | angetan |
| sie | werden | angetan |
Konjunktiv II
| ich | würde | angetan |
| du | würdest | angetan |
| er | würde | angetan |
| wir | würden | angetan |
| ihr | würdet | angetan |
| sie | würden | angetan |
Konj. Perfekt
| ich | sei | angetan | worden |
| du | seiest | angetan | worden |
| er | sei | angetan | worden |
| wir | seien | angetan | worden |
| ihr | seiet | angetan | worden |
| sie | seien | angetan | worden |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | angetan | worden |
| du | wärest | angetan | worden |
| er | wäre | angetan | worden |
| wir | wären | angetan | worden |
| ihr | wäret | angetan | worden |
| sie | wären | angetan | worden |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb antun
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für antun
Beispiele
Beispielsätze für antun
-
Niemand wird euch etwas
antun
.
No one will hurt you.
-
Sie hat es mir
angetan
.
She has impressed me.
-
Warum
tust
du mir dasan
?
Why are you doing this to me?
-
Tom kann mir das nicht weiter
antun
.
Tom can't keep doing this to me.
-
Wie konnte er ihr das nur
antun
?
How could he do that to her?
-
Ich wusste, was sie ihr
angetan
haben.
I knew what they did to her.
-
Wie kannst du es wagen, Tom das
anzutun
?
How dare you do that to Tom?
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von antun
-
antun
cause, damage, do, do to, dress, harm, put on, wear
надевать, одевать, вредить, доставить, доставлять, надеть, обидеть, обижать
hacer, vestir, daño, encantar, perjuicio, ponerse
vêtir, faire, faire du mal, habiller, nuire, s'infliger
giymek, hasar vermek, zarar vermek
vestir, causar dano, colocar, fazer, machucar, prejudicar
indossare, cagionare, calzare, causare, danno, dare, fare, farla finita
face rău, îmbrăca
bánt, csinál, felvenni, kárt okoz, ártalmas
ubierać, wyrządzić krzywdę
βλάπτω, ζημία, φορώ
aantrekken, aandoen, berokkenen, betonen, betoveren, betuigen, bewijzen, ontroeren
obléknout, prokazovat, prokazovatkázat, působit, ublížit, způsobit, škodit
göra ont, klä på sig, skada
gøre ondt, iføre, påføre, påføre skade
傷つける, 害を与える, 着る
danyar, fer mal, posar-se, vestir, vestir-se
haitata, pukea, vahingoittaa
gjøre, påføre skade, skade, ta på seg, tilføye
janzteko, kalte egin, min eman
naneti, naneti štetu, oblačiti
наудување, облекување
narediti škodo, obleči, škodovati
obliecť, spôsobiť škodu, ublížiť
nanijeti, oblačiti, uzrokovati štetu
nanijeti zlo, nanijeti štetu, oblačiti
завдати болю, завдати шкоди, одягати
вреда, обличам, щета
адзея, прычыніць шкоду
berpakaian, menyakiti
gây hại, mặc
kiyinish, zarar yetkazmoq
हानि करना, हानि पहुँचाना
伤害, 穿
ทำร้าย, สวมใส่
입다, 해를 입히다
geyinmek, zərər vermək
დაზიანება, ჩაცვა
ক্ষতি করা, পোশাক পরা
dëmtoj, vesh
हानी करणे
हानि पुर्याउनु
ధరించటం, నష్టం చేయడం
kaitēt, uzvilkt
உடை அணிவது, சேதம் செய்யுதல்
kahjustama, selga panema
հագնել, վնասել
kîyafet xistin, zarar danîn
ללבוש، נזק، פגיעה
إيذاء، ارتداء، ضرر
آسیب زدن، ضرر رساندن، پوشیدن
نقصان، نقصان پہنچانا، پہننا
antun in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von antun- jemandem in einer bestimmten Weise Harm, Schaden zufügen, beibringen, zufügen, zuleide tun, schädigen, verletzen
- Kleidung anziehen, ankleiden, anlegen, anziehen, kleiden
- zufügen, zumuten
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von antun
≡ anatmen
≡ leidtun
≡ anbeißen
≡ dartun
≡ nachtun
≡ anbändeln
≡ anarbeiten
≡ anbetteln
≡ anbahnen
≡ anbiedern
≡ hintun
≡ anbieten
≡ kundtun
≡ anbalzen
≡ dicketun
≡ auftun
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb antun konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts antun
Die an·getan werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs an·getan werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (wird angetan - wurde angetan - ist angetan worden) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary antun und unter antun im Duden.
antun Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | werde angetan | wurde angetan | werde angetan | würde angetan | - |
| du | wirst angetan | wurdest angetan | werdest angetan | würdest angetan | - |
| er | wird angetan | wurde angetan | werde angetan | würde angetan | - |
| wir | werden angetan | wurden angetan | werden angetan | würden angetan | - |
| ihr | werdet angetan | wurdet angetan | werdet angetan | würdet angetan | - |
| sie | werden angetan | wurden angetan | werden angetan | würden angetan | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde angetan, du wirst angetan, er wird angetan, wir werden angetan, ihr werdet angetan, sie werden angetan
- Präteritum: ich wurde angetan, du wurdest angetan, er wurde angetan, wir wurden angetan, ihr wurdet angetan, sie wurden angetan
- Perfekt: ich bin angetan worden, du bist angetan worden, er ist angetan worden, wir sind angetan worden, ihr seid angetan worden, sie sind angetan worden
- Plusquamperfekt: ich war angetan worden, du warst angetan worden, er war angetan worden, wir waren angetan worden, ihr wart angetan worden, sie waren angetan worden
- Futur I: ich werde angetan werden, du wirst angetan werden, er wird angetan werden, wir werden angetan werden, ihr werdet angetan werden, sie werden angetan werden
- Futur II: ich werde angetan worden sein, du wirst angetan worden sein, er wird angetan worden sein, wir werden angetan worden sein, ihr werdet angetan worden sein, sie werden angetan worden sein
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde angetan, du werdest angetan, er werde angetan, wir werden angetan, ihr werdet angetan, sie werden angetan
- Präteritum: ich würde angetan, du würdest angetan, er würde angetan, wir würden angetan, ihr würdet angetan, sie würden angetan
- Perfekt: ich sei angetan worden, du seiest angetan worden, er sei angetan worden, wir seien angetan worden, ihr seiet angetan worden, sie seien angetan worden
- Plusquamperfekt: ich wäre angetan worden, du wärest angetan worden, er wäre angetan worden, wir wären angetan worden, ihr wäret angetan worden, sie wären angetan worden
- Futur I: ich werde angetan werden, du werdest angetan werden, er werde angetan werden, wir werden angetan werden, ihr werdet angetan werden, sie werden angetan werden
- Futur II: ich werde angetan worden sein, du werdest angetan worden sein, er werde angetan worden sein, wir werden angetan worden sein, ihr werdet angetan worden sein, sie werden angetan worden sein
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ich würde angetan werden, du würdest angetan werden, er würde angetan werden, wir würden angetan werden, ihr würdet angetan werden, sie würden angetan werden
- Plusquamperfekt: ich würde angetan worden sein, du würdest angetan worden sein, er würde angetan worden sein, wir würden angetan worden sein, ihr würdet angetan worden sein, sie würden angetan worden sein
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: angetan werden, angetan zu werden
- Infinitiv II: angetan worden sein, angetan worden zu sein
- Partizip I: angetan werdend
- Partizip II: angetan worden