Konjugation des Verbs hinmögen 〈Vorgangspassiv〉
Das Konjugieren des Verbs hinmögen erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind wird hingemocht, wurde hingemocht und ist hingemocht worden. Als Hilfsverb von hinmögen wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe hin- von hinmögen ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb hinmögen zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für hinmögen. Man kann nicht nur hinmögen konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von hinmögen
Präsens
| ich | werde | hingemocht |
| du | wirst | hingemocht |
| er | wird | hingemocht |
| wir | werden | hingemocht |
| ihr | werdet | hingemocht |
| sie | werden | hingemocht |
Präteritum
| ich | wurde | hingemocht |
| du | wurdest | hingemocht |
| er | wurde | hingemocht |
| wir | wurden | hingemocht |
| ihr | wurdet | hingemocht |
| sie | wurden | hingemocht |
Konjunktiv I
| ich | werde | hingemocht |
| du | werdest | hingemocht |
| er | werde | hingemocht |
| wir | werden | hingemocht |
| ihr | werdet | hingemocht |
| sie | werden | hingemocht |
Konjunktiv II
| ich | würde | hingemocht |
| du | würdest | hingemocht |
| er | würde | hingemocht |
| wir | würden | hingemocht |
| ihr | würdet | hingemocht |
| sie | würden | hingemocht |
Indikativ
Das Verb hinmögen konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | werde | hingemocht |
| du | wirst | hingemocht |
| er | wird | hingemocht |
| wir | werden | hingemocht |
| ihr | werdet | hingemocht |
| sie | werden | hingemocht |
Präteritum
| ich | wurde | hingemocht |
| du | wurdest | hingemocht |
| er | wurde | hingemocht |
| wir | wurden | hingemocht |
| ihr | wurdet | hingemocht |
| sie | wurden | hingemocht |
Perfekt
| ich | bin | hingemocht | worden |
| du | bist | hingemocht | worden |
| er | ist | hingemocht | worden |
| wir | sind | hingemocht | worden |
| ihr | seid | hingemocht | worden |
| sie | sind | hingemocht | worden |
Plusquam.
| ich | war | hingemocht | worden |
| du | warst | hingemocht | worden |
| er | war | hingemocht | worden |
| wir | waren | hingemocht | worden |
| ihr | wart | hingemocht | worden |
| sie | waren | hingemocht | worden |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb hinmögen
Konjunktiv I
| ich | werde | hingemocht |
| du | werdest | hingemocht |
| er | werde | hingemocht |
| wir | werden | hingemocht |
| ihr | werdet | hingemocht |
| sie | werden | hingemocht |
Konjunktiv II
| ich | würde | hingemocht |
| du | würdest | hingemocht |
| er | würde | hingemocht |
| wir | würden | hingemocht |
| ihr | würdet | hingemocht |
| sie | würden | hingemocht |
Konj. Perfekt
| ich | sei | hingemocht | worden |
| du | seiest | hingemocht | worden |
| er | sei | hingemocht | worden |
| wir | seien | hingemocht | worden |
| ihr | seiet | hingemocht | worden |
| sie | seien | hingemocht | worden |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | hingemocht | worden |
| du | wärest | hingemocht | worden |
| er | wäre | hingemocht | worden |
| wir | wären | hingemocht | worden |
| ihr | wäret | hingemocht | worden |
| sie | wären | hingemocht | worden |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb hinmögen
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für hinmögen
Übersetzungen
Übersetzungen von hinmögen
-
hinmögen
desire, want, wish
желание, тянуться
desear ir
avoir envie d'aller
gitmek istemek
desejar ir
desiderare, volere andare
dori, vrea
kedv, vágy
chcieć, pragnąć
επιθυμία, να πάω
verlangen, zin hebben om te gaan
chtít jít
längta, önska
have lyst til at gå
行きたい
desitjar, tenir ganes
haluta mennä
ønske å dra
joan nahi dut
ići, želja
желба
želja po obisku
mať chuť ísť
željeti ići
željeti ići
бажати, хотіти
да отида, желание
жаданне, пажаданне
ingin pergi
muốn đi
borishni istamoq, borishni xohlamoq
जाना चाहना, जाने की इच्छा होना
想去
อยากไป
가고 싶다
getmək istəyirəm
სადმე წასვლის სურვილი მაქვს
যাওয়ার ইচ্ছা, যেতে চাই
dua të shkoj
जाण्याची इच्छा, जाण्याची इच्छा असणे
जान चाहन्छु
వెళ్ళాలని కోరుకుంటున్నాను
gribēt iet
போக விருப்பம்
soovin minna
գնալ ցանկություն ունեմ
çûnê dixwazim
רצון
رغبة في الذهاب
میل به رفتن
جانا پسند کرنا
hinmögen in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von hinmögen- Lust verspüren, an einen bestimmten Ort gehen zu wollen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von hinmögen
≡ hinbiegen
≡ hinarbeiten
≡ vermögen
≡ hindonnern
≡ mögen
≡ hindeichseln
≡ hinbieten
≡ hinbauen
≡ hinblicken
≡ hinbreiten
≡ hindrücken
≡ hindenken
≡ hinblättern
≡ hindrehen
≡ hindrängen
≡ hinbringen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb hinmögen konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts hinmögen
Die hin·gemocht werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs hin·gemocht werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (wird hingemocht - wurde hingemocht - ist hingemocht worden) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary hinmögen und unter hinmögen im Duden.
hinmögen Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | werde hingemocht | wurde hingemocht | werde hingemocht | würde hingemocht | - |
| du | wirst hingemocht | wurdest hingemocht | werdest hingemocht | würdest hingemocht | - |
| er | wird hingemocht | wurde hingemocht | werde hingemocht | würde hingemocht | - |
| wir | werden hingemocht | wurden hingemocht | werden hingemocht | würden hingemocht | - |
| ihr | werdet hingemocht | wurdet hingemocht | werdet hingemocht | würdet hingemocht | - |
| sie | werden hingemocht | wurden hingemocht | werden hingemocht | würden hingemocht | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde hingemocht, du wirst hingemocht, er wird hingemocht, wir werden hingemocht, ihr werdet hingemocht, sie werden hingemocht
- Präteritum: ich wurde hingemocht, du wurdest hingemocht, er wurde hingemocht, wir wurden hingemocht, ihr wurdet hingemocht, sie wurden hingemocht
- Perfekt: ich bin hingemocht worden, du bist hingemocht worden, er ist hingemocht worden, wir sind hingemocht worden, ihr seid hingemocht worden, sie sind hingemocht worden
- Plusquamperfekt: ich war hingemocht worden, du warst hingemocht worden, er war hingemocht worden, wir waren hingemocht worden, ihr wart hingemocht worden, sie waren hingemocht worden
- Futur I: ich werde hingemocht werden, du wirst hingemocht werden, er wird hingemocht werden, wir werden hingemocht werden, ihr werdet hingemocht werden, sie werden hingemocht werden
- Futur II: ich werde hingemocht worden sein, du wirst hingemocht worden sein, er wird hingemocht worden sein, wir werden hingemocht worden sein, ihr werdet hingemocht worden sein, sie werden hingemocht worden sein
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ich werde hingemocht, du werdest hingemocht, er werde hingemocht, wir werden hingemocht, ihr werdet hingemocht, sie werden hingemocht
- Präteritum: ich würde hingemocht, du würdest hingemocht, er würde hingemocht, wir würden hingemocht, ihr würdet hingemocht, sie würden hingemocht
- Perfekt: ich sei hingemocht worden, du seiest hingemocht worden, er sei hingemocht worden, wir seien hingemocht worden, ihr seiet hingemocht worden, sie seien hingemocht worden
- Plusquamperfekt: ich wäre hingemocht worden, du wärest hingemocht worden, er wäre hingemocht worden, wir wären hingemocht worden, ihr wäret hingemocht worden, sie wären hingemocht worden
- Futur I: ich werde hingemocht werden, du werdest hingemocht werden, er werde hingemocht werden, wir werden hingemocht werden, ihr werdet hingemocht werden, sie werden hingemocht werden
- Futur II: ich werde hingemocht worden sein, du werdest hingemocht worden sein, er werde hingemocht worden sein, wir werden hingemocht worden sein, ihr werdet hingemocht worden sein, sie werden hingemocht worden sein
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ich würde hingemocht werden, du würdest hingemocht werden, er würde hingemocht werden, wir würden hingemocht werden, ihr würdet hingemocht werden, sie würden hingemocht werden
- Plusquamperfekt: ich würde hingemocht worden sein, du würdest hingemocht worden sein, er würde hingemocht worden sein, wir würden hingemocht worden sein, ihr würdet hingemocht worden sein, sie würden hingemocht worden sein
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: hingemocht werden, hingemocht zu werden
- Infinitiv II: hingemocht worden sein, hingemocht worden zu sein
- Partizip I: hingemocht werdend
- Partizip II: hingemocht worden