Konjugation des Verbs diskreditieren 〈Vorgangspassiv〉 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs diskreditieren erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... diskreditiert wird, ... diskreditiert wurde und ... diskreditiert worden ist. Als Hilfsverb von diskreditieren wird "haben" verwendet. Die Beugung erfolgt im Vorgangspassiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb diskreditieren zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für diskreditieren. Man kann nicht nur diskreditieren konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
... diskreditiert wird · ... diskreditiert wurde · ... diskreditiert worden ist
discredit, defame, slander
/dɪskʁediˈtiːʁən/ · /dɪskʁediˈtiːɐt/ · /dɪskʁediˈtiːʁtə/ · /dɪskʁediˈtiːɐt/
in Misskredit bringen, in Verruf bringen; verunglimpfen, in Misskredit bringen, verleumden, niedermachen, herabsetzen
(sich+A, Akk.)
» Sie haben sich selbst diskreditiert
. They have discredited themselves.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von diskreditieren
Präsens
| ... | ich | diskreditiert | werde |
| ... | du | diskreditiert | wirst |
| ... | er | diskreditiert | wird |
| ... | wir | diskreditiert | werden |
| ... | ihr | diskreditiert | werdet |
| ... | sie | diskreditiert | werden |
Präteritum
| ... | ich | diskreditiert | wurde |
| ... | du | diskreditiert | wurdest |
| ... | er | diskreditiert | wurde |
| ... | wir | diskreditiert | wurden |
| ... | ihr | diskreditiert | wurdet |
| ... | sie | diskreditiert | wurden |
Konjunktiv I
| ... | ich | diskreditiert | werde |
| ... | du | diskreditiert | werdest |
| ... | er | diskreditiert | werde |
| ... | wir | diskreditiert | werden |
| ... | ihr | diskreditiert | werdet |
| ... | sie | diskreditiert | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | diskreditiert | würde |
| ... | du | diskreditiert | würdest |
| ... | er | diskreditiert | würde |
| ... | wir | diskreditiert | würden |
| ... | ihr | diskreditiert | würdet |
| ... | sie | diskreditiert | würden |
Indikativ
Das Verb diskreditieren konjugiert im Indikativ Vorgangspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | diskreditiert | werde |
| ... | du | diskreditiert | wirst |
| ... | er | diskreditiert | wird |
| ... | wir | diskreditiert | werden |
| ... | ihr | diskreditiert | werdet |
| ... | sie | diskreditiert | werden |
Präteritum
| ... | ich | diskreditiert | wurde |
| ... | du | diskreditiert | wurdest |
| ... | er | diskreditiert | wurde |
| ... | wir | diskreditiert | wurden |
| ... | ihr | diskreditiert | wurdet |
| ... | sie | diskreditiert | wurden |
Perfekt
| ... | ich | diskreditiert | worden | bin |
| ... | du | diskreditiert | worden | bist |
| ... | er | diskreditiert | worden | ist |
| ... | wir | diskreditiert | worden | sind |
| ... | ihr | diskreditiert | worden | seid |
| ... | sie | diskreditiert | worden | sind |
Plusquam.
| ... | ich | diskreditiert | worden | war |
| ... | du | diskreditiert | worden | warst |
| ... | er | diskreditiert | worden | war |
| ... | wir | diskreditiert | worden | waren |
| ... | ihr | diskreditiert | worden | wart |
| ... | sie | diskreditiert | worden | waren |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb diskreditieren
Konjunktiv I
| ... | ich | diskreditiert | werde |
| ... | du | diskreditiert | werdest |
| ... | er | diskreditiert | werde |
| ... | wir | diskreditiert | werden |
| ... | ihr | diskreditiert | werdet |
| ... | sie | diskreditiert | werden |
Konjunktiv II
| ... | ich | diskreditiert | würde |
| ... | du | diskreditiert | würdest |
| ... | er | diskreditiert | würde |
| ... | wir | diskreditiert | würden |
| ... | ihr | diskreditiert | würdet |
| ... | sie | diskreditiert | würden |
Konj. Perfekt
| ... | ich | diskreditiert | worden | sei |
| ... | du | diskreditiert | worden | seiest |
| ... | er | diskreditiert | worden | sei |
| ... | wir | diskreditiert | worden | seien |
| ... | ihr | diskreditiert | worden | seiet |
| ... | sie | diskreditiert | worden | seien |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | diskreditiert | worden | wäre |
| ... | du | diskreditiert | worden | wärest |
| ... | er | diskreditiert | worden | wäre |
| ... | wir | diskreditiert | worden | wären |
| ... | ihr | diskreditiert | worden | wäret |
| ... | sie | diskreditiert | worden | wären |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Vorgangspassiv Präsens für das Verb diskreditieren
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Vorgangspassiv für diskreditieren
Beispiele
Beispielsätze für diskreditieren
-
Sie haben sich selbst
diskreditiert
.
They have discredited themselves.
-
Tom glaubte, dass Maria versuchte, ihn
zu
diskreditieren
.
Tom believed that Mary was trying to discredit him.
-
Er wurde als Verräter
diskreditiert
.
He was discredited as a traitor.
-
Kritiker versuchten im Netz, sie mit einer Hasskampagne als Vielfliegerin
zu
diskreditieren
.
Critics tried online to discredit her as a frequent flyer with a hate campaign.
-
Was für eine miese Operette das Politbüro anzettelte, um ihn und alle, die gegen seinen Rausschmiss protestierten, nachträglich
zu
diskreditieren
.
What a miserable operetta the Politburo initiated to discredit him and all those who protested against his dismissal.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von diskreditieren
-
diskreditieren
discredit, defame, slander
дискредитировать, опорочить
desacreditar, descalificar, difamar, menoscabar
discréditer, décrédibiliser
itibarsızlaştırmak, karalamak
desacreditar, difamar, desclassificar
discreditare, denigrare, discreditarsi, screditare
discredita
kárhoztat, rágalmaz
zdyskredytować, dyskredytować, poniżyć
δισκρετίζω, δυσφημώ, εκτίθεμαι, καταρρακώνω
in diskrediet brengen, belasteren
diskreditovat, pošpinit, zdiskreditovat
diskreditera, fördärva
bringe i miskredit, diskreditere, misbillige
信用を失わせる, 名声を傷つける
desacreditar, difamar
diskreditoida, huonontaa
diskreditere, mislike
diskreditatu, kreditu galtzea
diskreditovati, poništiti
дискредитира
diskreditirati, oblatiti
diskreditovať, poškodiť povesť
diskreditovati, ponižavati
diskreditirati, poništiti
дискредитувати, підривати репутацію
дискредитиране, опетняване
mencemarkan, menodai
làm mất uy tín
obroyni yoqotish, obroyni zarar keltirish
बदनाम करना
诋毁, 败坏名声
ทำลายชื่อเสียง
명예를 훼손하다, 신용을 떨어뜨리다
rüsvay etmek
বদনাম করা
diskreditoj
खराब नांव देणे
ख्याति बिगार्नु
పేరును చెడపడం
diskreditēt
பெயரை மாசுபடுத்துதல்
diskrediteerida
դիսկրեդիտացնել
şanê xurtkirin
להשפיל، לערער על
إساءة السمعة، تشويه السمعة
بدنام کردن، تخریب کردن
بدنام کرنا، نقصان پہنچانا
diskreditieren in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von diskreditieren- in Misskredit bringen, in Verruf bringen, verunglimpfen, in Misskredit bringen, verleumden, niedermachen, herabsetzen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
- Bildung Präsens von diskreditieren
- Bildung Präteritum von diskreditieren
- Bildung Imperativ von diskreditieren
- Bildung Konjunktiv I von diskreditieren
- Bildung Konjunktiv II von diskreditieren
- Bildung Infinitiv von diskreditieren
- Bildung Partizip von diskreditieren
- Wie konjugiert man Verben im Deutschen?
Ableitungen
Abgeleitete Formen von diskreditieren
≡ ackern
≡ adoptieren
≡ aalen
≡ achten
≡ adhärieren
≡ achseln
≡ aasen
≡ adeln
≡ adaptieren
≡ adorieren
≡ achteln
≡ abdizieren
≡ abortieren
≡ addizieren
≡ abonnieren
≡ addieren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb diskreditieren konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts diskreditieren
Die diskreditiert werden Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs diskreditiert werden ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... diskreditiert wird - ... diskreditiert wurde - ... diskreditiert worden ist) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary diskreditieren und unter diskreditieren im Duden.
diskreditieren Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... diskreditiert werde | ... diskreditiert wurde | ... diskreditiert werde | ... diskreditiert würde | - |
| du | ... diskreditiert wirst | ... diskreditiert wurdest | ... diskreditiert werdest | ... diskreditiert würdest | - |
| er | ... diskreditiert wird | ... diskreditiert wurde | ... diskreditiert werde | ... diskreditiert würde | - |
| wir | ... diskreditiert werden | ... diskreditiert wurden | ... diskreditiert werden | ... diskreditiert würden | - |
| ihr | ... diskreditiert werdet | ... diskreditiert wurdet | ... diskreditiert werdet | ... diskreditiert würdet | - |
| sie | ... diskreditiert werden | ... diskreditiert wurden | ... diskreditiert werden | ... diskreditiert würden | - |
Indikativ Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich diskreditiert werde, ... du diskreditiert wirst, ... er diskreditiert wird, ... wir diskreditiert werden, ... ihr diskreditiert werdet, ... sie diskreditiert werden
- Präteritum: ... ich diskreditiert wurde, ... du diskreditiert wurdest, ... er diskreditiert wurde, ... wir diskreditiert wurden, ... ihr diskreditiert wurdet, ... sie diskreditiert wurden
- Perfekt: ... ich diskreditiert worden bin, ... du diskreditiert worden bist, ... er diskreditiert worden ist, ... wir diskreditiert worden sind, ... ihr diskreditiert worden seid, ... sie diskreditiert worden sind
- Plusquamperfekt: ... ich diskreditiert worden war, ... du diskreditiert worden warst, ... er diskreditiert worden war, ... wir diskreditiert worden waren, ... ihr diskreditiert worden wart, ... sie diskreditiert worden waren
- Futur I: ... ich diskreditiert werden werde, ... du diskreditiert werden wirst, ... er diskreditiert werden wird, ... wir diskreditiert werden werden, ... ihr diskreditiert werden werdet, ... sie diskreditiert werden werden
- Futur II: ... ich diskreditiert worden sein werde, ... du diskreditiert worden sein wirst, ... er diskreditiert worden sein wird, ... wir diskreditiert worden sein werden, ... ihr diskreditiert worden sein werdet, ... sie diskreditiert worden sein werden
Konjunktiv Vorgangspassiv
- Präsens: ... ich diskreditiert werde, ... du diskreditiert werdest, ... er diskreditiert werde, ... wir diskreditiert werden, ... ihr diskreditiert werdet, ... sie diskreditiert werden
- Präteritum: ... ich diskreditiert würde, ... du diskreditiert würdest, ... er diskreditiert würde, ... wir diskreditiert würden, ... ihr diskreditiert würdet, ... sie diskreditiert würden
- Perfekt: ... ich diskreditiert worden sei, ... du diskreditiert worden seiest, ... er diskreditiert worden sei, ... wir diskreditiert worden seien, ... ihr diskreditiert worden seiet, ... sie diskreditiert worden seien
- Plusquamperfekt: ... ich diskreditiert worden wäre, ... du diskreditiert worden wärest, ... er diskreditiert worden wäre, ... wir diskreditiert worden wären, ... ihr diskreditiert worden wäret, ... sie diskreditiert worden wären
- Futur I: ... ich diskreditiert werden werde, ... du diskreditiert werden werdest, ... er diskreditiert werden werde, ... wir diskreditiert werden werden, ... ihr diskreditiert werden werdet, ... sie diskreditiert werden werden
- Futur II: ... ich diskreditiert worden sein werde, ... du diskreditiert worden sein werdest, ... er diskreditiert worden sein werde, ... wir diskreditiert worden sein werden, ... ihr diskreditiert worden sein werdet, ... sie diskreditiert worden sein werden
Konjunktiv II (würde) Vorgangspassiv
- Präteritum: ... ich diskreditiert werden würde, ... du diskreditiert werden würdest, ... er diskreditiert werden würde, ... wir diskreditiert werden würden, ... ihr diskreditiert werden würdet, ... sie diskreditiert werden würden
- Plusquamperfekt: ... ich diskreditiert worden sein würde, ... du diskreditiert worden sein würdest, ... er diskreditiert worden sein würde, ... wir diskreditiert worden sein würden, ... ihr diskreditiert worden sein würdet, ... sie diskreditiert worden sein würden
Imperativ Vorgangspassiv
- Präsens: -, -, -, -
Infinitiv/Partizip Vorgangspassiv
- Infinitiv I: diskreditiert werden, diskreditiert zu werden
- Infinitiv II: diskreditiert worden sein, diskreditiert worden zu sein
- Partizip I: diskreditiert werdend
- Partizip II: diskreditiert worden