Konjugation des Verbs wedeln (unr) (hat)
Die unregelmäßige, starke Konjugation des Verbs wedeln ist keine standardsprachliche Variante. Es handelt sich dabei um einen augenzwinkernden Vorschlag der Gesellschaft zur Stärkung der Verben. Der Verein macht sich für alle schwachen Verben und hässlichen Substantive stark ;-). Ihnen soll so ein Weg aus der Regelmäßigkeit bereitet werden. Zum Vergleich hier das schwache Verb wedeln.
B2 · unregelmäßig · haben
wildt · wald · hat gewolden
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich e-Erweiterung Wechsel des Stammvokals e - a - o e/i-Wechsel im Präsens und Imperativ
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von wedeln (unr) (hat)
Präsens
| ich | wed(e)l(e)⁵ |
| du | wildst |
| er | wildt |
| wir | wedeln |
| ihr | wedelet |
| sie | wedeln |
Präteritum
| ich | wald |
| du | wald(e)⁷st |
| er | wald |
| wir | walden |
| ihr | waldet |
| sie | walden |
Imperativ
| - | |
| wild(e) | (du) |
| - | |
| wedeln | wir |
| wedelet | (ihr) |
| wedeln | Sie |
Konjunktiv I
| ich | wed(e)le |
| du | wedelst |
| er | wed(e)le |
| wir | wedeln |
| ihr | wedelt |
| sie | wedeln |
Konjunktiv II
| ich | wälde |
| du | wäldest |
| er | wälde |
| wir | wälden |
| ihr | wäldet |
| sie | wälden |
Infinitiv
| wedeln |
| zu wedeln |
Partizip
| wedelnd |
| gewolden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch⁷ Verwendung veraltet
Indikativ
Das Verb wedeln (unr) (hat) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | wed(e)l(e)⁵ |
| du | wildst |
| er | wildt |
| wir | wedeln |
| ihr | wedelet |
| sie | wedeln |
Präteritum
| ich | wald |
| du | wald(e)⁷st |
| er | wald |
| wir | walden |
| ihr | waldet |
| sie | walden |
Perfekt
| ich | habe | gewolden |
| du | hast | gewolden |
| er | hat | gewolden |
| wir | haben | gewolden |
| ihr | habt | gewolden |
| sie | haben | gewolden |
Plusquam.
| ich | hatte | gewolden |
| du | hattest | gewolden |
| er | hatte | gewolden |
| wir | hatten | gewolden |
| ihr | hattet | gewolden |
| sie | hatten | gewolden |
Futur I
| ich | werde | wedeln |
| du | wirst | wedeln |
| er | wird | wedeln |
| wir | werden | wedeln |
| ihr | werdet | wedeln |
| sie | werden | wedeln |
Futur II
| ich | werde | gewolden | haben |
| du | wirst | gewolden | haben |
| er | wird | gewolden | haben |
| wir | werden | gewolden | haben |
| ihr | werdet | gewolden | haben |
| sie | werden | gewolden | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch⁷ Verwendung veraltet
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb wedeln (unr) (hat)
Konjunktiv I
| ich | wed(e)le |
| du | wedelst |
| er | wed(e)le |
| wir | wedeln |
| ihr | wedelt |
| sie | wedeln |
Konjunktiv II
| ich | wälde |
| du | wäldest |
| er | wälde |
| wir | wälden |
| ihr | wäldet |
| sie | wälden |
Konj. Perfekt
| ich | habe | gewolden |
| du | habest | gewolden |
| er | habe | gewolden |
| wir | haben | gewolden |
| ihr | habet | gewolden |
| sie | haben | gewolden |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | gewolden |
| du | hättest | gewolden |
| er | hätte | gewolden |
| wir | hätten | gewolden |
| ihr | hättet | gewolden |
| sie | hätten | gewolden |
Konj. Futur I
| ich | werde | wedeln |
| du | werdest | wedeln |
| er | werde | wedeln |
| wir | werden | wedeln |
| ihr | werdet | wedeln |
| sie | werden | wedeln |
Konj. Futur II
| ich | werde | gewolden | haben |
| du | werdest | gewolden | haben |
| er | werde | gewolden | haben |
| wir | werden | gewolden | haben |
| ihr | werdet | gewolden | haben |
| sie | werden | gewolden | haben |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Konjunktiv II
| ich | würde | wedeln |
| du | würdest | wedeln |
| er | würde | wedeln |
| wir | würden | wedeln |
| ihr | würdet | wedeln |
| sie | würden | wedeln |
Konj. Plusquam.
| ich | würde | gewolden | haben |
| du | würdest | gewolden | haben |
| er | würde | gewolden | haben |
| wir | würden | gewolden | haben |
| ihr | würdet | gewolden | haben |
| sie | würden | gewolden | haben |
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb wedeln (unr) (hat)
Präsens
| wild(e) | (du) |
| wedeln | wir |
| wedelet | (ihr) |
| wedeln | Sie |
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für wedeln (unr) (hat)
Infinitiv I
| wedeln |
| zu wedeln |
Infinitiv II
| gewolden haben |
| gewolden zu haben |
Partizip I
| wedelnd |
Partizip II
| gewolden |
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher