Konjugation des Verbs fortrücken (hat) 〈Zustandspassiv〉
Das Konjugieren des Verbs fortrücken erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ist fortgerückt, war fortgerückt und ist fortgerückt gewesen. Als Hilfsverb von fortrücken wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe fort- von fortrücken ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Zustandspassiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb fortrücken zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für fortrücken. Man kann nicht nur fortrücken konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von fortrücken (hat)
Präsens
| ich | bin | fortgerückt |
| du | bist | fortgerückt |
| er | ist | fortgerückt |
| wir | sind | fortgerückt |
| ihr | seid | fortgerückt |
| sie | sind | fortgerückt |
Präteritum
| ich | war | fortgerückt |
| du | warst | fortgerückt |
| er | war | fortgerückt |
| wir | waren | fortgerückt |
| ihr | wart | fortgerückt |
| sie | waren | fortgerückt |
Konjunktiv I
| ich | sei | fortgerückt |
| du | seiest | fortgerückt |
| er | sei | fortgerückt |
| wir | seien | fortgerückt |
| ihr | seiet | fortgerückt |
| sie | seien | fortgerückt |
Konjunktiv II
| ich | wäre | fortgerückt |
| du | wärest | fortgerückt |
| er | wäre | fortgerückt |
| wir | wären | fortgerückt |
| ihr | wäret | fortgerückt |
| sie | wären | fortgerückt |
Indikativ
Das Verb fortrücken (hat) konjugiert im Indikativ Zustandspassiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | bin | fortgerückt |
| du | bist | fortgerückt |
| er | ist | fortgerückt |
| wir | sind | fortgerückt |
| ihr | seid | fortgerückt |
| sie | sind | fortgerückt |
Präteritum
| ich | war | fortgerückt |
| du | warst | fortgerückt |
| er | war | fortgerückt |
| wir | waren | fortgerückt |
| ihr | wart | fortgerückt |
| sie | waren | fortgerückt |
Perfekt
| ich | bin | fortgerückt | gewesen |
| du | bist | fortgerückt | gewesen |
| er | ist | fortgerückt | gewesen |
| wir | sind | fortgerückt | gewesen |
| ihr | seid | fortgerückt | gewesen |
| sie | sind | fortgerückt | gewesen |
Plusquam.
| ich | war | fortgerückt | gewesen |
| du | warst | fortgerückt | gewesen |
| er | war | fortgerückt | gewesen |
| wir | waren | fortgerückt | gewesen |
| ihr | wart | fortgerückt | gewesen |
| sie | waren | fortgerückt | gewesen |
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb fortrücken (hat)
Konjunktiv I
| ich | sei | fortgerückt |
| du | seiest | fortgerückt |
| er | sei | fortgerückt |
| wir | seien | fortgerückt |
| ihr | seiet | fortgerückt |
| sie | seien | fortgerückt |
Konjunktiv II
| ich | wäre | fortgerückt |
| du | wärest | fortgerückt |
| er | wäre | fortgerückt |
| wir | wären | fortgerückt |
| ihr | wäret | fortgerückt |
| sie | wären | fortgerückt |
Konj. Perfekt
| ich | sei | fortgerückt | gewesen |
| du | seiest | fortgerückt | gewesen |
| er | sei | fortgerückt | gewesen |
| wir | seien | fortgerückt | gewesen |
| ihr | seiet | fortgerückt | gewesen |
| sie | seien | fortgerückt | gewesen |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | fortgerückt | gewesen |
| du | wärest | fortgerückt | gewesen |
| er | wäre | fortgerückt | gewesen |
| wir | wären | fortgerückt | gewesen |
| ihr | wäret | fortgerückt | gewesen |
| sie | wären | fortgerückt | gewesen |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Zustandspassiv Präsens für das Verb fortrücken (hat)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Zustandspassiv für fortrücken (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von fortrücken (hat)
-
fortrücken (hat)
move away, shift away
перемещать, сдвигать
apartar, desplazar, mover, remover
bouger, déplacer
yerinden hareket ettirmek, yerinden oynatmak
mover, deslocar
spostare, scostare, traslare
îndepărta
eltávolítani
przesunąć
μετακίνηση
verleggen, verplaatsen
přesunout
flytta
flytte
動かす, 移動する
desplaçar
siirtää
flytte
mugitu
pomaknuti, premestiti
преместување
premakniti
posunúť
premjestiti
premjestiti
зрушувати, переміщати
отмествам, премествам
адсунуць
menjauh, pergi
lùi lại, rời đi
siljitmoq, surmoq
दूर जाना, हटना
离开, 移开
ถอยออกไป, เคลื่อนไป
떠나다, 물러나다
kənara çəkilmək, uzaqlaşmaq
გადადგილება, დაშორება
সরে যাওয়া, হটে যাওয়া
ik, largohen
दूर जाणे, हटणे
टाढा जानु, हट्नु
దూరమవ్వు, వెళ్లిపోవు
atkāpties, attālināties
தூரமாகப் போகுதல், விலகுதல்
eemalduma, ära liikuma
դուրս գալ, հեռանալ
derketin, durketin
להזיז
تحريك، نقل
جابهجا کردن
دور کرنا، ہٹانا
fortrücken (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von fortrücken (hat)Präpositionen
Präpositionen für fortrücken (hat)
jemand/etwas rückt
etwas vonjemandem/etwas fort
jemand/etwas
vonrückt
jemandem/etwas fort
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von fortrücken (hat)
≡ einrücken
≡ heranrücken
≡ fortfallen
≡ fortdenken
≡ hinrücken
≡ forteilen
≡ herrücken
≡ näherrücken
≡ naherücken
≡ fortflattern
≡ aufrücken
≡ entrücken
≡ rücken
≡ fortarbeiten
≡ verrücken
≡ fortbrausen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb fortrücken konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts fortrücken (hat)
Die fort·gerückt sein Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs fort·gerückt sein ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (ist fortgerückt - war fortgerückt - ist fortgerückt gewesen) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary fortrücken und unter fortrücken im Duden.
fortrücken Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bin fortgerückt | war fortgerückt | sei fortgerückt | wäre fortgerückt | - |
| du | bist fortgerückt | warst fortgerückt | seiest fortgerückt | wärest fortgerückt | sei fortgerückt |
| er | ist fortgerückt | war fortgerückt | sei fortgerückt | wäre fortgerückt | - |
| wir | sind fortgerückt | waren fortgerückt | seien fortgerückt | wären fortgerückt | seien fortgerückt |
| ihr | seid fortgerückt | wart fortgerückt | seiet fortgerückt | wäret fortgerückt | seid fortgerückt |
| sie | sind fortgerückt | waren fortgerückt | seien fortgerückt | wären fortgerückt | seien fortgerückt |
Indikativ Zustandspassiv
- Präsens: ich bin fortgerückt, du bist fortgerückt, er ist fortgerückt, wir sind fortgerückt, ihr seid fortgerückt, sie sind fortgerückt
- Präteritum: ich war fortgerückt, du warst fortgerückt, er war fortgerückt, wir waren fortgerückt, ihr wart fortgerückt, sie waren fortgerückt
- Perfekt: ich bin fortgerückt gewesen, du bist fortgerückt gewesen, er ist fortgerückt gewesen, wir sind fortgerückt gewesen, ihr seid fortgerückt gewesen, sie sind fortgerückt gewesen
- Plusquamperfekt: ich war fortgerückt gewesen, du warst fortgerückt gewesen, er war fortgerückt gewesen, wir waren fortgerückt gewesen, ihr wart fortgerückt gewesen, sie waren fortgerückt gewesen
- Futur I: ich werde fortgerückt sein, du wirst fortgerückt sein, er wird fortgerückt sein, wir werden fortgerückt sein, ihr werdet fortgerückt sein, sie werden fortgerückt sein
- Futur II: ich werde fortgerückt gewesen sein, du wirst fortgerückt gewesen sein, er wird fortgerückt gewesen sein, wir werden fortgerückt gewesen sein, ihr werdet fortgerückt gewesen sein, sie werden fortgerückt gewesen sein
Konjunktiv Zustandspassiv
- Präsens: ich sei fortgerückt, du seiest fortgerückt, er sei fortgerückt, wir seien fortgerückt, ihr seiet fortgerückt, sie seien fortgerückt
- Präteritum: ich wäre fortgerückt, du wärest fortgerückt, er wäre fortgerückt, wir wären fortgerückt, ihr wäret fortgerückt, sie wären fortgerückt
- Perfekt: ich sei fortgerückt gewesen, du seiest fortgerückt gewesen, er sei fortgerückt gewesen, wir seien fortgerückt gewesen, ihr seiet fortgerückt gewesen, sie seien fortgerückt gewesen
- Plusquamperfekt: ich wäre fortgerückt gewesen, du wärest fortgerückt gewesen, er wäre fortgerückt gewesen, wir wären fortgerückt gewesen, ihr wäret fortgerückt gewesen, sie wären fortgerückt gewesen
- Futur I: ich werde fortgerückt sein, du werdest fortgerückt sein, er werde fortgerückt sein, wir werden fortgerückt sein, ihr werdet fortgerückt sein, sie werden fortgerückt sein
- Futur II: ich werde fortgerückt gewesen sein, du werdest fortgerückt gewesen sein, er werde fortgerückt gewesen sein, wir werden fortgerückt gewesen sein, ihr werdet fortgerückt gewesen sein, sie werden fortgerückt gewesen sein
Konjunktiv II (würde) Zustandspassiv
- Präteritum: ich würde fortgerückt sein, du würdest fortgerückt sein, er würde fortgerückt sein, wir würden fortgerückt sein, ihr würdet fortgerückt sein, sie würden fortgerückt sein
- Plusquamperfekt: ich würde fortgerückt gewesen sein, du würdest fortgerückt gewesen sein, er würde fortgerückt gewesen sein, wir würden fortgerückt gewesen sein, ihr würdet fortgerückt gewesen sein, sie würden fortgerückt gewesen sein
Imperativ Zustandspassiv
- Präsens: sei (du) fortgerückt, seien wir fortgerückt, seid (ihr) fortgerückt, seien Sie fortgerückt
Infinitiv/Partizip Zustandspassiv
- Infinitiv I: fortgerückt sein, fortgerückt zu sein
- Infinitiv II: fortgerückt gewesen sein, fortgerückt gewesen zu sein
- Partizip I: fortgerückt seiend
- Partizip II: fortgerückt gewesen