Konjugation des Verbs deckeln
Das Konjugieren des Verbs deckeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind deckelt, deckelte und hat gedeckelt. Als Hilfsverb von deckeln wird "haben" verwendet. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb deckeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für deckeln. Man kann nicht nur deckeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
deckelt · deckelte · hat gedeckelt
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
limit, cap, carpet, cover, reprimand, scold, seal, top
/ˈdɛkəln̩/ · /ˈdɛkəlt/ · /ˈdɛkəltə/ · /ɡəˈdɛkəlt/
nach oben begrenzen; jemanden unfreundlich auf einen Fehler hinweisen; begrenzen, anpfeifen, bedeckeln, Obergrenze festlegen
Akk.
» Sollen die Mieten nun gedeckelt
werden? Should the rents now be capped?
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von deckeln
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb deckeln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Perfekt
| ich | habe | gedeckelt |
| du | hast | gedeckelt |
| er | hat | gedeckelt |
| wir | haben | gedeckelt |
| ihr | habt | gedeckelt |
| sie | haben | gedeckelt |
Plusquam.
| ich | hatte | gedeckelt |
| du | hattest | gedeckelt |
| er | hatte | gedeckelt |
| wir | hatten | gedeckelt |
| ihr | hattet | gedeckelt |
| sie | hatten | gedeckelt |
Futur I
| ich | werde | deckeln |
| du | wirst | deckeln |
| er | wird | deckeln |
| wir | werden | deckeln |
| ihr | werdet | deckeln |
| sie | werden | deckeln |
Futur II
| ich | werde | gedeckelt | haben |
| du | wirst | gedeckelt | haben |
| er | wird | gedeckelt | haben |
| wir | werden | gedeckelt | haben |
| ihr | werdet | gedeckelt | haben |
| sie | werden | gedeckelt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb deckeln
Konj. Perfekt
| ich | habe | gedeckelt |
| du | habest | gedeckelt |
| er | habe | gedeckelt |
| wir | haben | gedeckelt |
| ihr | habet | gedeckelt |
| sie | haben | gedeckelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | gedeckelt |
| du | hättest | gedeckelt |
| er | hätte | gedeckelt |
| wir | hätten | gedeckelt |
| ihr | hättet | gedeckelt |
| sie | hätten | gedeckelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb deckeln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für deckeln
Beispiele
Beispielsätze für deckeln
-
Sollen die Mieten nun
gedeckelt
werden?
Should the rents now be capped?
-
Täglich
deckelt
er seinen Lehrling, bei dem sich eine enorme Wut anstaut.
Daily he caps his apprentice, who is building up an enormous anger.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von deckeln
-
deckeln
limit, cap, carpet, cover, reprimand, scold, seal, top
закрывать крышкой, ограничение, ограничивать, предел, указать на ошибку
cubrir, limitar, corregir, limitar superiormente, reprochar, tapar, techo
couvrir, plafonner, blâmer, fermer, limiter, reprocher
kapatmak, sınır koymak, sınırlamak, örtmek, üst sınır belirlemek, üst sınır koymak, üstü kapalı eleştirmek
tampão, corrigir, limitar, limitar superiormente, repreender, tampa, teto
coprire, rimproverare, chiudere, correggere, limitare, limite, tetto
acoperi, critica, limita, limitare, reproșa
fedez, fedéllel lezár, felső határt szab, korlátoz, letakar, rámutat
limitować, ograniczać, ograniczenie, przykrywać, zakrywać, zwracać uwagę
καθορισμός ορίου, καλύπτω, καπάκι, περιορίζω, υποδεικνύω
afdekken, beperken, dekken, deksel, plafond
kritizovat, napomenout, omezit, stanovit strop, uzavřít, uzavřít víkem, zakrýt
begränsa, kritisera, locka, påpeka, tak, täck, täcka
begrænse, dække, korrigere, loft, lukke, rette
ふたをする, 上限を設ける, 上限を設定する, 制限する, 指摘する, 注意する, 蓋をする
tapar, corregir, fixar un límit, limitar, reprovar
katto, korjata, moittia, peittää, rajoittaa ylöspäin, sulkea
begrense, dekke, korrigere, lokke, rette, tak, toppgrense
akatsak adierazi, estali, mugatu, tapatu
ograničiti, poklopiti, ukazati na grešku
ограничува, ограничување, покрива, упозорување
omejiti, opomniti, pokrov, pokroviti, postaviti zgornjo mejo, zgornja meja
napomenúť, obmedziť, prikryť, stanoviť strop, uzavrieť, zakryť
ograničiti, poklopiti, ukazati na grešku
ograničiti, poklopiti, ukazati na grešku, zatvoriti poklopcem
вказати на помилку, закривати, кришка, обмеження, обмежувати зверху
покривам, запечатвам, критика, ограничавам, ограничение, упреквам
абмежаванне, абмежаваць зверху, высмеяць, закрываць, засудзіць
memarahi, membatasi, menegur, menetapkan batas atas, menutup dengan tutup
giới hạn, mắng, trách, đậy nắp, đặt giới hạn
chegaralamoq, chegarani belgilash, dashnom bermoq, qopqoq bilan yopish, tanbeh bermoq
झिड़कना, डाँटना, ढक्कन लगाना, सीमा तय करना, सीमा लगाना
数落, 斥责, 盖上盖子, 设上限, 设定上限
กำหนดขอบเขต, กำหนดขีดสูงสุด, ดุ, ตำหนิ, ปิดฝา
꾸짖다, 뚜껑으로 덮다, 상한을 설정하다, 상한을 정하다, 타박하다
danlamaq, məhdud qoymaq, qapaqla örtmək, qınamaq, yuxarı sərhəd qoymaq
დახუფვა, საზღვარი განსაზღვრა, საზღვრის განსაზღვრა, ტუქსვა, შერისხვა
ঢাকনা লাগান, তিরস্কার করা, ধমকানো, সীমা নির্ধারণ, সীমা নির্ধারণ করা
kritikoj, kufizoj, mbyll me kapak, qortoj
उणीवा काढणे, ढाकण लावणे, फटकारणे, सीमा ठरवणे
गाली गर्नु, झिड्कनु, ढाकन लगाउनु, सीमा तय गर्नु, सीमा तोक्नु
గద్దించడం, తిట్టడం, పరిమితం పెట్టడం, పరిమితి నిర్ణయించడం, మూత పెట్టు
aizrādīt, aizvērt ar vāku, ierobežot, norāt, robežu noteikt
திட்டு, மூடி வைத்தல், வரம்பு நிர்ணயிக்க, வரம்பை நிர்ணயிக்க
hurjutama, kaasaga sulgema, noomima, piirata
կափարիչ դնել, կափարիչով փակել, հանդիմանել, սահմանափակել, սահմանել, սաստել
kapak danîn, serzenîş kirin, sinor danîn, sînorkirin
להגביל، לסגור، להעיר
تحديد، تقييد، تنبيه غير لطيف، حد، سقف، غطاء
تذکر دادن، حداکثر، محدود کردن، پوشاندن
اوپر محدود کرنا، تنقید کرنا، حد لگانا، حد مقرر کرنا، غلطی بتانا، ڈھکن لگانا، ڈھکنا
deckeln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von deckeln- nach oben begrenzen, eine Obergrenze für etwas festlegen, begrenzen
- jemanden unfreundlich auf einen Fehler hinweisen, anpfeifen, einen auf den Deckel kriegen, rügen, schimpfen, tadeln
- etwas mit einem Deckel verschließen, bedeckeln, verdeckeln
- Obergrenze festlegen, eingrenzen, klein halten, limitieren, drosseln, beschränken
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Zufällige Verben
Zufällige Auswahl weiterer Verben
≡ umrühren
≡ zusammensitzen
≡ aufbinden
≡ strangulieren
≡ verbildlichen
≡ punzieren
≡ entschleimen
≡ besohlen
≡ gramseln
≡ mitmischen
≡ betuppen
≡ notoperieren
≡ verfrachten
≡ adstringieren
≡ anwerben
≡ erwürgen
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb deckeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts deckeln
Die deckeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs deckeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (deckelt - deckelte - hat gedeckelt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary deckeln und unter deckeln im Duden.
deckeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | deck(e)l(e) | deckelte | deck(e)le | deckelte | - |
| du | deckelst | deckeltest | deckelst | deckeltest | deck(e)l(e) |
| er | deckelt | deckelte | deck(e)le | deckelte | - |
| wir | deckeln | deckelten | deckeln | deckelten | deckeln |
| ihr | deckelt | deckeltet | deckelt | deckeltet | deckelt |
| sie | deckeln | deckelten | deckeln | deckelten | deckeln |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich deck(e)l(e), du deckelst, er deckelt, wir deckeln, ihr deckelt, sie deckeln
- Präteritum: ich deckelte, du deckeltest, er deckelte, wir deckelten, ihr deckeltet, sie deckelten
- Perfekt: ich habe gedeckelt, du hast gedeckelt, er hat gedeckelt, wir haben gedeckelt, ihr habt gedeckelt, sie haben gedeckelt
- Plusquamperfekt: ich hatte gedeckelt, du hattest gedeckelt, er hatte gedeckelt, wir hatten gedeckelt, ihr hattet gedeckelt, sie hatten gedeckelt
- Futur I: ich werde deckeln, du wirst deckeln, er wird deckeln, wir werden deckeln, ihr werdet deckeln, sie werden deckeln
- Futur II: ich werde gedeckelt haben, du wirst gedeckelt haben, er wird gedeckelt haben, wir werden gedeckelt haben, ihr werdet gedeckelt haben, sie werden gedeckelt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich deck(e)le, du deckelst, er deck(e)le, wir deckeln, ihr deckelt, sie deckeln
- Präteritum: ich deckelte, du deckeltest, er deckelte, wir deckelten, ihr deckeltet, sie deckelten
- Perfekt: ich habe gedeckelt, du habest gedeckelt, er habe gedeckelt, wir haben gedeckelt, ihr habet gedeckelt, sie haben gedeckelt
- Plusquamperfekt: ich hätte gedeckelt, du hättest gedeckelt, er hätte gedeckelt, wir hätten gedeckelt, ihr hättet gedeckelt, sie hätten gedeckelt
- Futur I: ich werde deckeln, du werdest deckeln, er werde deckeln, wir werden deckeln, ihr werdet deckeln, sie werden deckeln
- Futur II: ich werde gedeckelt haben, du werdest gedeckelt haben, er werde gedeckelt haben, wir werden gedeckelt haben, ihr werdet gedeckelt haben, sie werden gedeckelt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde deckeln, du würdest deckeln, er würde deckeln, wir würden deckeln, ihr würdet deckeln, sie würden deckeln
- Plusquamperfekt: ich würde gedeckelt haben, du würdest gedeckelt haben, er würde gedeckelt haben, wir würden gedeckelt haben, ihr würdet gedeckelt haben, sie würden gedeckelt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: deck(e)l(e) (du), deckeln wir, deckelt (ihr), deckeln Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: deckeln, zu deckeln
- Infinitiv II: gedeckelt haben, gedeckelt zu haben
- Partizip I: deckelnd
- Partizip II: gedeckelt