Konjugation des Verbs wehtun 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs wehtun erfolgt unregelmäßig. Die Stammformen sind ... wehtut, ... wehtat und ... wehgetan hat. Der Ablaut erfolgt mit den Stammvokalen u - a - a. Als Hilfsverb von wehtun wird "haben" verwendet. Die Vorsilbe weh- von wehtun ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb wehtun zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für wehtun. Man kann nicht nur wehtun konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe A1. 1Kommentar ☆5.0
A1 · unregelmäßig · haben · trennbar
... wehtut · ... wehtat · ... wehgetan hat
e-Tilgung nach Vokal e-Erweiterung Wechsel des Stammvokals u - a - a Konsonantenwechsel - t -
hurt, pain, ache, ail, be painful, be sore, give pain, grieve, hurt oneself
/veː tuːn/ · /tuːt veː/ · /taːt veː/ · /ˈtɛːtə veː/ · /veːɡəˈtan/
Schmerzen zufügen; Schmerzen bereiten, die Ursache von Schmerzen sein; verletzen, schmerzen, weh tun, kränken
(sich+D, Dat., von+D, an+D)
» Das hat wehgetan
. That hurt.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von wehtun
Präteritum
| ... | ich | wehtat |
| ... | du | wehtat(e)⁷st |
| ... | er | wehtat |
| ... | wir | wehtaten |
| ... | ihr | wehtatet |
| ... | sie | wehtaten |
Konjunktiv I
| ... | ich | wehtue |
| ... | du | wehtuest |
| ... | er | wehtue |
| ... | wir | wehtu(e)⁵n |
| ... | ihr | wehtuet |
| ... | sie | wehtu(e)⁵n |
Konjunktiv II
| ... | ich | wehtäte |
| ... | du | wehtätest |
| ... | er | wehtäte |
| ... | wir | wehtäten |
| ... | ihr | wehtätet |
| ... | sie | wehtäten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch⁷ Verwendung veraltet
Indikativ
Das Verb wehtun konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ... | ich | wehtat |
| ... | du | wehtat(e)⁷st |
| ... | er | wehtat |
| ... | wir | wehtaten |
| ... | ihr | wehtatet |
| ... | sie | wehtaten |
Perfekt
| ... | ich | wehgetan | habe |
| ... | du | wehgetan | hast |
| ... | er | wehgetan | hat |
| ... | wir | wehgetan | haben |
| ... | ihr | wehgetan | habt |
| ... | sie | wehgetan | haben |
Plusquam.
| ... | ich | wehgetan | hatte |
| ... | du | wehgetan | hattest |
| ... | er | wehgetan | hatte |
| ... | wir | wehgetan | hatten |
| ... | ihr | wehgetan | hattet |
| ... | sie | wehgetan | hatten |
Futur I
| ... | ich | wehtun | werde |
| ... | du | wehtun | wirst |
| ... | er | wehtun | wird |
| ... | wir | wehtun | werden |
| ... | ihr | wehtun | werdet |
| ... | sie | wehtun | werden |
Futur II
| ... | ich | wehgetan | haben | werde |
| ... | du | wehgetan | haben | wirst |
| ... | er | wehgetan | haben | wird |
| ... | wir | wehgetan | haben | werden |
| ... | ihr | wehgetan | haben | werdet |
| ... | sie | wehgetan | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch⁷ Verwendung veraltet
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb wehtun
Konjunktiv I
| ... | ich | wehtue |
| ... | du | wehtuest |
| ... | er | wehtue |
| ... | wir | wehtu(e)⁵n |
| ... | ihr | wehtuet |
| ... | sie | wehtu(e)⁵n |
Konjunktiv II
| ... | ich | wehtäte |
| ... | du | wehtätest |
| ... | er | wehtäte |
| ... | wir | wehtäten |
| ... | ihr | wehtätet |
| ... | sie | wehtäten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | wehgetan | habe |
| ... | du | wehgetan | habest |
| ... | er | wehgetan | habe |
| ... | wir | wehgetan | haben |
| ... | ihr | wehgetan | habet |
| ... | sie | wehgetan | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | wehgetan | hätte |
| ... | du | wehgetan | hättest |
| ... | er | wehgetan | hätte |
| ... | wir | wehgetan | hätten |
| ... | ihr | wehgetan | hättet |
| ... | sie | wehgetan | hätten |
Konj. Futur I
| ... | ich | wehtun | werde |
| ... | du | wehtun | werdest |
| ... | er | wehtun | werde |
| ... | wir | wehtun | werden |
| ... | ihr | wehtun | werdet |
| ... | sie | wehtun | werden |
Konj. Futur II
| ... | ich | wehgetan | haben | werde |
| ... | du | wehgetan | haben | werdest |
| ... | er | wehgetan | haben | werde |
| ... | wir | wehgetan | haben | werden |
| ... | ihr | wehgetan | haben | werdet |
| ... | sie | wehgetan | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb wehtun
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für wehtun
Beispiele
Beispielsätze für wehtun
-
Das hat
wehgetan
.
That hurt.
-
Mir
tut
allesweh
.
I ache all over.
-
Mir
tun
die Augenweh
.
My eyes are sore.
-
Mir
tut
der Rückenweh
.
My back hurts.
-
Mein Ellbogen
tut
immer nochweh
.
My elbow still hurts.
-
Wird es
wehtun
?
Is this going to hurt?
-
Meine Füße
tun
weh
.
I have sore feet.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von wehtun
-
wehtun
hurt, pain, ache, ail, be painful, be sore, give pain, grieve
причинять боль, болеть, быть причиной боли, заболевать, заболеть, ныть, причинить боль, саднить
doler, causar dolor, dañar, hacer daño, hacerse daño, herir
faire mal, blesser, offenser, se blesser, se faire mal
acı vermek, acımak, zarar vermek, ağrımak, canını acıtmak, sızlamak, yaralanmak
doer, magoar, causar dor, ferir, judiar de, machucar, machucar-se
far male, danneggiare, dolere a, fare male, fare male a, farsi male, provocare dolore
durea, răni, provoca durere, vătăma, îndurera
fájdalmat okoz, fáj
boleć, ranić, skaleczyć się, sprawiać ból, zaboleć, zrobić sobie krzywdę
πληγώνω, βλάπτω, πληγή, πονάω, πόνος
pijn doen, pijn veroorzaken, verwonden, zeer doen
bolest, bolet, ubližovat, ublížit
göra ont, skada, svida, värka
gøre ondt, smerte
痛みを与える, 傷つける, 痛い, 苦しみ
fer mal, causar dolor
sattua, kipu, kivuta, särkeä, tehdä kipeää
smerte, vondt
min eman, min egin
boljeti, uzrokovati bol, болети
болка, повреда
bolečina, škodovati
bolieť, spôsobiť bolesť, ublížiť
boljeti, uzrokovati bol
boljeti, uzrokovati bol
боліти, завдавати болю, завдати болю, причинити біль
болка, вреда, вредя
боль, боліць, пакутаваць, пакуты
menyakiti, melukai
làm đau, gây đau, làm tổn thương
og'riq berish, og'riq sezmoq, og'ritmoq
दर्द देना, चोट पहुँचाना
伤害, 使疼痛, 疼
ทำให้เจ็บ, ทำร้าย
고통을 주다, 다치게 하다
acıtmaq, yaralamaq
დაზიანებ, დაზიანება, ტკივება
আঘাত দেওয়া, ব্যথা দেওয়া, ব্যথা দেওয়া
lëndoj, dhimbje shkaktoj
जखमी करणे, दुख देणे, दुखवणे
घाइते पार्नु, चोट लगाउनु, पिडा दिनु
గాయపెట్టడం, వేదన ఇవ్వడం, వేదన కలిగించు
sāpēt
வலி தருவது, வலி ஏற்படுத்துவது
haiget tegema, valutama, vigastama
վնասել, ցավ պատճառել, ցաւ պատճառել
dard kirin, zarar dan
כאב
ألم، وجع، آلمَ، أوجعَ
آسیب زدن، درد آوردن، درد داشتن، دردکردن، عذاب دادن
تکلیف دینا، درد دینا
wehtun in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von wehtun- Schmerzen zufügen, verletzen
- Schmerzen bereiten, die Ursache von Schmerzen sein, schmerzen
- verletzen, weh tun, kränken, Schmerzen zufügen, schmerzen, (jemanden) treffen
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für wehtun
jemand/etwas
sich antut
etwas irgendwo weh
jemand/etwas
sich antut
etwas weh
jemand/etwas
vontut
etwas weh
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von wehtun
≡ wehklagen
≡ guttun
≡ leidtun
≡ nachtun
≡ dicketun
≡ mittun
≡ raustun
≡ großtun
≡ genugtun
≡ dicktun
≡ hintun
≡ wohltun
≡ antun
≡ übertun
≡ dartun
≡ umtun
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb wehtun konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts wehtun
Die weh·tun Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs weh·tun ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... wehtut - ... wehtat - ... wehgetan hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary wehtun und unter wehtun im Duden.
wehtun Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... wehtu(e) | ... wehtat | ... wehtue | ... wehtäte | - |
| du | ... wehtust | ... wehtat(e)st | ... wehtuest | ... wehtätest | tu(e) weh |
| er | ... wehtut | ... wehtat | ... wehtue | ... wehtäte | - |
| wir | ... wehtun | ... wehtaten | ... wehtu(e)n | ... wehtäten | tun weh |
| ihr | ... wehtut | ... wehtatet | ... wehtuet | ... wehtätet | tut weh |
| sie | ... wehtun | ... wehtaten | ... wehtu(e)n | ... wehtäten | tun weh |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich wehtu(e), ... du wehtust, ... er wehtut, ... wir wehtun, ... ihr wehtut, ... sie wehtun
- Präteritum: ... ich wehtat, ... du wehtat(e)st, ... er wehtat, ... wir wehtaten, ... ihr wehtatet, ... sie wehtaten
- Perfekt: ... ich wehgetan habe, ... du wehgetan hast, ... er wehgetan hat, ... wir wehgetan haben, ... ihr wehgetan habt, ... sie wehgetan haben
- Plusquamperfekt: ... ich wehgetan hatte, ... du wehgetan hattest, ... er wehgetan hatte, ... wir wehgetan hatten, ... ihr wehgetan hattet, ... sie wehgetan hatten
- Futur I: ... ich wehtun werde, ... du wehtun wirst, ... er wehtun wird, ... wir wehtun werden, ... ihr wehtun werdet, ... sie wehtun werden
- Futur II: ... ich wehgetan haben werde, ... du wehgetan haben wirst, ... er wehgetan haben wird, ... wir wehgetan haben werden, ... ihr wehgetan haben werdet, ... sie wehgetan haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich wehtue, ... du wehtuest, ... er wehtue, ... wir wehtu(e)n, ... ihr wehtuet, ... sie wehtu(e)n
- Präteritum: ... ich wehtäte, ... du wehtätest, ... er wehtäte, ... wir wehtäten, ... ihr wehtätet, ... sie wehtäten
- Perfekt: ... ich wehgetan habe, ... du wehgetan habest, ... er wehgetan habe, ... wir wehgetan haben, ... ihr wehgetan habet, ... sie wehgetan haben
- Plusquamperfekt: ... ich wehgetan hätte, ... du wehgetan hättest, ... er wehgetan hätte, ... wir wehgetan hätten, ... ihr wehgetan hättet, ... sie wehgetan hätten
- Futur I: ... ich wehtun werde, ... du wehtun werdest, ... er wehtun werde, ... wir wehtun werden, ... ihr wehtun werdet, ... sie wehtun werden
- Futur II: ... ich wehgetan haben werde, ... du wehgetan haben werdest, ... er wehgetan haben werde, ... wir wehgetan haben werden, ... ihr wehgetan haben werdet, ... sie wehgetan haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich wehtun würde, ... du wehtun würdest, ... er wehtun würde, ... wir wehtun würden, ... ihr wehtun würdet, ... sie wehtun würden
- Plusquamperfekt: ... ich wehgetan haben würde, ... du wehgetan haben würdest, ... er wehgetan haben würde, ... wir wehgetan haben würden, ... ihr wehgetan haben würdet, ... sie wehgetan haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: tu(e) (du) weh, tun wir weh, tut (ihr) weh, tun Sie weh
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: wehtun, wehzutun
- Infinitiv II: wehgetan haben, wehgetan zu haben
- Partizip I: wehtuend
- Partizip II: wehgetan
Kommentare
2019/01 ·
Antworten
★★★★★Aysar meint: Vielen Dank