Konjugation des Verbs schusseln (ist)
Das Konjugieren des Verbs schusseln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind schusselt, schusselte und ist geschusselt. Als Hilfsverb von schusseln wird "sein" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "haben". Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb schusseln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für schusseln. Man kann nicht nur schusseln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von schusseln (ist)
Präteritum
| ich | schusselte |
| du | schusseltest |
| er | schusselte |
| wir | schusselten |
| ihr | schusseltet |
| sie | schusselten |
Konjunktiv II
| ich | schusselte |
| du | schusseltest |
| er | schusselte |
| wir | schusselten |
| ihr | schusseltet |
| sie | schusselten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb schusseln (ist) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präteritum
| ich | schusselte |
| du | schusseltest |
| er | schusselte |
| wir | schusselten |
| ihr | schusseltet |
| sie | schusselten |
Perfekt
| ich | bin | geschusselt |
| du | bist | geschusselt |
| er | ist | geschusselt |
| wir | sind | geschusselt |
| ihr | seid | geschusselt |
| sie | sind | geschusselt |
Plusquam.
| ich | war | geschusselt |
| du | warst | geschusselt |
| er | war | geschusselt |
| wir | waren | geschusselt |
| ihr | wart | geschusselt |
| sie | waren | geschusselt |
Futur I
| ich | werde | schusseln |
| du | wirst | schusseln |
| er | wird | schusseln |
| wir | werden | schusseln |
| ihr | werdet | schusseln |
| sie | werden | schusseln |
Futur II
| ich | werde | geschusselt | sein |
| du | wirst | geschusselt | sein |
| er | wird | geschusselt | sein |
| wir | werden | geschusselt | sein |
| ihr | werdet | geschusselt | sein |
| sie | werden | geschusselt | sein |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb schusseln (ist)
Konjunktiv II
| ich | schusselte |
| du | schusseltest |
| er | schusselte |
| wir | schusselten |
| ihr | schusseltet |
| sie | schusselten |
Konj. Perfekt
| ich | sei | geschusselt |
| du | seiest | geschusselt |
| er | sei | geschusselt |
| wir | seien | geschusselt |
| ihr | seiet | geschusselt |
| sie | seien | geschusselt |
Konj. Plusquam.
| ich | wäre | geschusselt |
| du | wärest | geschusselt |
| er | wäre | geschusselt |
| wir | wären | geschusselt |
| ihr | wäret | geschusselt |
| sie | wären | geschusselt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb schusseln (ist)
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für schusseln (ist)
Übersetzungen
Übersetzungen von schusseln (ist)
-
schusseln (ist)
fumble, mess up, be careless
беспорядочно, небрежно
descuido, desorganizado
être distrait, être désordonné
dağınık davranmak, dikkatsiz olmak
desleixar, desorganizar
girare a vuoto, disordinato, sbadato
dezordonat, neglijent
szétszórt, figyelmetlen
bałaganić, nieuważnie działać
απροσεξία, αταξία
onzorgvuldig, slordig
nepozorně, nepořádně
slarva, slarvigt
rodet, sludre
不注意, 散らかす
descurat, desorganitzat
huolimaton, sotkuinen
slurvete, uforsiktig
arretatu, desordenatu
nepažljivo, neuredno
непристојно, неуредно
neprevidno ravnati, neredno ravnati
neporiadny, nepozorný
nepažljivo, neuredno
nepažljivo, neuredno
безладно, неуважно
небрежен, разсеян
беспарадак, неахайна
asal-asalan, berbuat ceroboh
làm bừa, làm cẩu thả
beparvo qilmoq, ehtiyotsiz ish tutmoq
असावधानी बरतना, लापरवाही करना
草率行事, 马虎
ทำลวกๆ, สะเพร่า
대충 하다, 덜렁거리다
ehtiyatsız davranmaq, səliqəsiz hərəkət etmək
დაუდევრად მოქცევა, დაუკვირვებლად მოქმედება
এলোমেলো করা, হেলাফেলা করা
veproj pakujdesshëm, veproj rrëmujshëm
गोंधळ घालणे, निष्काळजीपणे वागणे
बेढंगले गर्नु, लापरवाही गर्नु
అజాగ్రత్తగా ప్రవర్తించు, నిర్లక్ష్యంగా చేయు
nevērīgi rīkoties, pavirši rīkoties
அலட்சியம் செய், கவனக்குறைவாக செய்
hooletult käituma, lohakalt tegutsema
անուշադիր լինել, անփույթ վարվել
bêdikkat bûn
לְהִתְעַכֵּב، לְהִתְפַּזֵּר
تشتت، فوضى
بیدقتی، بینظمی
بے ترتیبی، غافل
schusseln (ist) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von schusseln (ist)- unachtsam und unordentlich handeln
- schlittern
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von schusseln (ist)
≡ addizieren
≡ abdizieren
≡ ackern
≡ achseln
≡ verschusseln
≡ abonnieren
≡ abortieren
≡ achteln
≡ adden
≡ aalen
≡ achten
≡ adhärieren
≡ adoptieren
≡ adaptieren
≡ adorieren
≡ adeln
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb schusseln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts schusseln (ist)
Die schusseln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs schusseln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (schusselt - schusselte - ist geschusselt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary schusseln und unter schusseln im Duden.
schusseln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | schuss(e)l(e) | schusselte | schuss(e)le | schusselte | - |
| du | schusselst | schusseltest | schusselst | schusseltest | schuss(e)l(e) |
| er | schusselt | schusselte | schuss(e)le | schusselte | - |
| wir | schusseln | schusselten | schusseln | schusselten | schusseln |
| ihr | schusselt | schusseltet | schusselt | schusseltet | schusselt |
| sie | schusseln | schusselten | schusseln | schusselten | schusseln |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich schuss(e)l(e), du schusselst, er schusselt, wir schusseln, ihr schusselt, sie schusseln
- Präteritum: ich schusselte, du schusseltest, er schusselte, wir schusselten, ihr schusseltet, sie schusselten
- Perfekt: ich bin geschusselt, du bist geschusselt, er ist geschusselt, wir sind geschusselt, ihr seid geschusselt, sie sind geschusselt
- Plusquamperfekt: ich war geschusselt, du warst geschusselt, er war geschusselt, wir waren geschusselt, ihr wart geschusselt, sie waren geschusselt
- Futur I: ich werde schusseln, du wirst schusseln, er wird schusseln, wir werden schusseln, ihr werdet schusseln, sie werden schusseln
- Futur II: ich werde geschusselt sein, du wirst geschusselt sein, er wird geschusselt sein, wir werden geschusselt sein, ihr werdet geschusselt sein, sie werden geschusselt sein
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich schuss(e)le, du schusselst, er schuss(e)le, wir schusseln, ihr schusselt, sie schusseln
- Präteritum: ich schusselte, du schusseltest, er schusselte, wir schusselten, ihr schusseltet, sie schusselten
- Perfekt: ich sei geschusselt, du seiest geschusselt, er sei geschusselt, wir seien geschusselt, ihr seiet geschusselt, sie seien geschusselt
- Plusquamperfekt: ich wäre geschusselt, du wärest geschusselt, er wäre geschusselt, wir wären geschusselt, ihr wäret geschusselt, sie wären geschusselt
- Futur I: ich werde schusseln, du werdest schusseln, er werde schusseln, wir werden schusseln, ihr werdet schusseln, sie werden schusseln
- Futur II: ich werde geschusselt sein, du werdest geschusselt sein, er werde geschusselt sein, wir werden geschusselt sein, ihr werdet geschusselt sein, sie werden geschusselt sein
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde schusseln, du würdest schusseln, er würde schusseln, wir würden schusseln, ihr würdet schusseln, sie würden schusseln
- Plusquamperfekt: ich würde geschusselt sein, du würdest geschusselt sein, er würde geschusselt sein, wir würden geschusselt sein, ihr würdet geschusselt sein, sie würden geschusselt sein
Imperativ Aktiv
- Präsens: schuss(e)l(e) (du), schusseln wir, schusselt (ihr), schusseln Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: schusseln, zu schusseln
- Infinitiv II: geschusselt sein, geschusselt zu sein
- Partizip I: schusselnd
- Partizip II: geschusselt