Konjugation des Verbs tuscheln 〈Nebensatz〉
Das Konjugieren des Verbs tuscheln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind ... tuschelt, ... tuschelte und ... getuschelt hat. Als Hilfsverb von tuscheln wird "haben" verwendet. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Nebensatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb tuscheln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für tuscheln. Man kann nicht nur tuscheln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
C2 · regelmäßig · haben
... tuschelt · ... tuschelte · ... getuschelt hat
Keine umgangssprachliche e-Tilgung möglich
whisper, gossip, murmur, whisper secretly
/ˈtʊʃl̩n/ · /ˈtʊʃlt/ · /ˈtʊʃl̩tə/ · /ɡəˈtʊʃlt/
heimlich und leise, meist abfällig, etwas über einen anderen sagen; tuschelnd sagen; flüstern, säuseln, hinter jemandes Rücken reden, hauchen
(Akk., mit+D, über+A)
» Die Mädchen tuschelten
untereinander. The girls whispered among themselves.
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von tuscheln
Präsens
| ... | ich | tusch(e)l(e)⁵ |
| ... | du | tuschelst |
| ... | er | tuschelt |
| ... | wir | tuscheln |
| ... | ihr | tuschelt |
| ... | sie | tuscheln |
Präteritum
| ... | ich | tuschelte |
| ... | du | tuscheltest |
| ... | er | tuschelte |
| ... | wir | tuschelten |
| ... | ihr | tuscheltet |
| ... | sie | tuschelten |
Konjunktiv I
| ... | ich | tusch(e)le |
| ... | du | tuschelst |
| ... | er | tusch(e)le |
| ... | wir | tuscheln |
| ... | ihr | tuschelt |
| ... | sie | tuscheln |
Konjunktiv II
| ... | ich | tuschelte |
| ... | du | tuscheltest |
| ... | er | tuschelte |
| ... | wir | tuschelten |
| ... | ihr | tuscheltet |
| ... | sie | tuschelten |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb tuscheln konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ... | ich | tusch(e)l(e)⁵ |
| ... | du | tuschelst |
| ... | er | tuschelt |
| ... | wir | tuscheln |
| ... | ihr | tuschelt |
| ... | sie | tuscheln |
Präteritum
| ... | ich | tuschelte |
| ... | du | tuscheltest |
| ... | er | tuschelte |
| ... | wir | tuschelten |
| ... | ihr | tuscheltet |
| ... | sie | tuschelten |
Perfekt
| ... | ich | getuschelt | habe |
| ... | du | getuschelt | hast |
| ... | er | getuschelt | hat |
| ... | wir | getuschelt | haben |
| ... | ihr | getuschelt | habt |
| ... | sie | getuschelt | haben |
Plusquam.
| ... | ich | getuschelt | hatte |
| ... | du | getuschelt | hattest |
| ... | er | getuschelt | hatte |
| ... | wir | getuschelt | hatten |
| ... | ihr | getuschelt | hattet |
| ... | sie | getuschelt | hatten |
Futur I
| ... | ich | tuscheln | werde |
| ... | du | tuscheln | wirst |
| ... | er | tuscheln | wird |
| ... | wir | tuscheln | werden |
| ... | ihr | tuscheln | werdet |
| ... | sie | tuscheln | werden |
Futur II
| ... | ich | getuschelt | haben | werde |
| ... | du | getuschelt | haben | wirst |
| ... | er | getuschelt | haben | wird |
| ... | wir | getuschelt | haben | werden |
| ... | ihr | getuschelt | haben | werdet |
| ... | sie | getuschelt | haben | werden |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb tuscheln
Konjunktiv I
| ... | ich | tusch(e)le |
| ... | du | tuschelst |
| ... | er | tusch(e)le |
| ... | wir | tuscheln |
| ... | ihr | tuschelt |
| ... | sie | tuscheln |
Konjunktiv II
| ... | ich | tuschelte |
| ... | du | tuscheltest |
| ... | er | tuschelte |
| ... | wir | tuschelten |
| ... | ihr | tuscheltet |
| ... | sie | tuschelten |
Konj. Perfekt
| ... | ich | getuschelt | habe |
| ... | du | getuschelt | habest |
| ... | er | getuschelt | habe |
| ... | wir | getuschelt | haben |
| ... | ihr | getuschelt | habet |
| ... | sie | getuschelt | haben |
Konj. Plusquam.
| ... | ich | getuschelt | hätte |
| ... | du | getuschelt | hättest |
| ... | er | getuschelt | hätte |
| ... | wir | getuschelt | hätten |
| ... | ihr | getuschelt | hättet |
| ... | sie | getuschelt | hätten |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb tuscheln
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für tuscheln
Beispiele
Beispielsätze für tuscheln
-
Die Mädchen
tuschelten
untereinander.
The girls whispered among themselves.
-
Der
tuschelt
nebenan mit Eva.
He is whispering with Eva next door.
-
Ein anderer
tuschelte
, was sie für ein Eisblock sei.
Another whispered what she was for an ice block.
-
Tote
tuscheln
nicht.
Dead men tell no tales.
-
Was
tuschelt
ihr da hinter verschlossenen Türen?
What are you whispering about behind closed doors?
-
Als die Frau vorüberging, drehten sich die anderen Zuschauer um und begannen
zu
tuscheln
.
As the woman walked by, the other spectators turned around and began to whisper.
-
Er bemerkte, dass alle miteinander
tuschelten
und mit den Augen auf ihn deuteten, und zwar mit einer Scheu, in der schon etwas von serviler Kriecherei lag.
He noticed that everyone was whispering to each other and pointing at him with their eyes, and this with a shyness that already had something of servile crawling.
Beispiele
Übersetzungen
Übersetzungen von tuscheln
-
tuscheln
whisper, gossip, murmur, whisper secretly
шушукаться, шептаться, пересказывать, перешёптываться, шептать
susurrar, cuchichear, hablar a escondidas
murmurer, chuchoter, faire des conciliabules, tenir des conciliabules
dedikodu yapmak, fiskoslaşmak, fısıldamak
sussurrar, cochichar, conspirar
bisbigliare, bisbigliare su, confabulare con, mormorare, parlottare, sussurrare
murmura, șopti
sugdolózik, susmus, suttog, suttogás
szeptać, szepnąć
ψιθυρίζω, κρυφομιλώ
fluisteren, roddelen, smiespelen, smoezen
šeptat, pošeptávat, zašuškat, špitání, šuškat
viska, muttera, skvallra, tissla och tassla
hviske, snakke bag om ryggen, tiske
ささやく, ひそひそ話す
parlar a cau d'orella, xafardejar
juoruta, kuiskata
hviske, mumle
txutxumutxu
prikriti, šapnuti, тихо говорити, шапутати
потсмевање, шепотење
pripovedovati, šepetati
šepkať
pripovijati, šapnuti
pripovijedati, šapnuti
перешіптуватися, шептати
пошляпвам, шептя
плітка, шаптання
berbisik-bisik, menggunjing
nói xấu, thì thầm
gʻiybat qilish, pichirlashmoq
काना-फूसी करना, फुसफुसाना
窃窃私语, 背后议论
ซุบซิบ, นินทา
소곤거리다, 수군거리다
pıçıldamaq, qeybət etmək
ჩურჩულება, ჭორაობა
কানাকানি করা, ফিসফিস করা
përgojoj, pëshpërit
कानोकानी करणे, कुजबुजणे
कानाफूसी गर्नु, फुसफुसाउनु
గుసగుసలాడటం, వెనుకమాటలు చెప్పడం
aprunāt, čukstēt
இசுப்பிசுப்பு பேசுதல், கிசுகிசு பேசுதல்
selja taga rääkima, sosistama
բամբասել, շշնջալ
bi dengî axaftin, li paşê axaftin
לחשוש، לשוחח בשקט
تآمر، تهامس، همس
پچ پچ کردن
سرگوشی، چپکے چپکے بات کرنا
tuscheln in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von tuscheln- heimlich und leise, meist abfällig, etwas über einen anderen sagen, flüstern, hinter jemandes Rücken reden, wispern
- tuschelnd sagen, säuseln, hauchen, raunen, flüstern, leise sprechen
Bedeutungen Synonyme
Präpositionen
Präpositionen für tuscheln
jemand/etwas
mittuschelt
jemandem jemand/etwas
übertuschelt
jemanden/etwas
Verwendungen Präpositionen
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von tuscheln
≡ ackern
≡ abortieren
≡ aalen
≡ achteln
≡ abonnieren
≡ adaptieren
≡ adorieren
≡ adden
≡ addizieren
≡ adeln
≡ achseln
≡ aasen
≡ adoptieren
≡ addieren
≡ achten
≡ adhärieren
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb tuscheln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts tuscheln
Die tuscheln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs tuscheln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (... tuschelt - ... tuschelte - ... getuschelt hat) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary tuscheln und unter tuscheln im Duden.
tuscheln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | ... tusch(e)l(e) | ... tuschelte | ... tusch(e)le | ... tuschelte | - |
| du | ... tuschelst | ... tuscheltest | ... tuschelst | ... tuscheltest | tusch(e)l(e) |
| er | ... tuschelt | ... tuschelte | ... tusch(e)le | ... tuschelte | - |
| wir | ... tuscheln | ... tuschelten | ... tuscheln | ... tuschelten | tuscheln |
| ihr | ... tuschelt | ... tuscheltet | ... tuschelt | ... tuscheltet | tuschelt |
| sie | ... tuscheln | ... tuschelten | ... tuscheln | ... tuschelten | tuscheln |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ... ich tusch(e)l(e), ... du tuschelst, ... er tuschelt, ... wir tuscheln, ... ihr tuschelt, ... sie tuscheln
- Präteritum: ... ich tuschelte, ... du tuscheltest, ... er tuschelte, ... wir tuschelten, ... ihr tuscheltet, ... sie tuschelten
- Perfekt: ... ich getuschelt habe, ... du getuschelt hast, ... er getuschelt hat, ... wir getuschelt haben, ... ihr getuschelt habt, ... sie getuschelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich getuschelt hatte, ... du getuschelt hattest, ... er getuschelt hatte, ... wir getuschelt hatten, ... ihr getuschelt hattet, ... sie getuschelt hatten
- Futur I: ... ich tuscheln werde, ... du tuscheln wirst, ... er tuscheln wird, ... wir tuscheln werden, ... ihr tuscheln werdet, ... sie tuscheln werden
- Futur II: ... ich getuschelt haben werde, ... du getuschelt haben wirst, ... er getuschelt haben wird, ... wir getuschelt haben werden, ... ihr getuschelt haben werdet, ... sie getuschelt haben werden
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ... ich tusch(e)le, ... du tuschelst, ... er tusch(e)le, ... wir tuscheln, ... ihr tuschelt, ... sie tuscheln
- Präteritum: ... ich tuschelte, ... du tuscheltest, ... er tuschelte, ... wir tuschelten, ... ihr tuscheltet, ... sie tuschelten
- Perfekt: ... ich getuschelt habe, ... du getuschelt habest, ... er getuschelt habe, ... wir getuschelt haben, ... ihr getuschelt habet, ... sie getuschelt haben
- Plusquamperfekt: ... ich getuschelt hätte, ... du getuschelt hättest, ... er getuschelt hätte, ... wir getuschelt hätten, ... ihr getuschelt hättet, ... sie getuschelt hätten
- Futur I: ... ich tuscheln werde, ... du tuscheln werdest, ... er tuscheln werde, ... wir tuscheln werden, ... ihr tuscheln werdet, ... sie tuscheln werden
- Futur II: ... ich getuschelt haben werde, ... du getuschelt haben werdest, ... er getuschelt haben werde, ... wir getuschelt haben werden, ... ihr getuschelt haben werdet, ... sie getuschelt haben werden
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ... ich tuscheln würde, ... du tuscheln würdest, ... er tuscheln würde, ... wir tuscheln würden, ... ihr tuscheln würdet, ... sie tuscheln würden
- Plusquamperfekt: ... ich getuschelt haben würde, ... du getuschelt haben würdest, ... er getuschelt haben würde, ... wir getuschelt haben würden, ... ihr getuschelt haben würdet, ... sie getuschelt haben würden
Imperativ Aktiv
- Präsens: tusch(e)l(e) (du), tuscheln wir, tuschelt (ihr), tuscheln Sie
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: tuscheln, zu tuscheln
- Infinitiv II: getuschelt haben, getuschelt zu haben
- Partizip I: tuschelnd
- Partizip II: getuschelt