Konjugation des Verbs abbröckeln (hat)
Das Konjugieren des Verbs abbröckeln erfolgt regelmäßig. Die Stammformen sind bröckelt ab, bröckelte ab und hat abgebröckelt. Als Hilfsverb von abbröckeln wird "haben" verwendet. Es gibt jedoch auch Zeitformen mit dem Hilfsverb "sein". Die Vorsilbe ab- von abbröckeln ist trennbar. Die Beugung erfolgt im Aktiv und die Darstellung als Hauptsatz. Zum besseren Verständnis stehen unzählige Beispiele für das Verb abbröckeln zur Verfügung. Zum Üben und Festigen gibt es außerdem kostenlose Arbeitsblätter für abbröckeln. Man kann nicht nur abbröckeln konjugieren, sondern alle deutschen Verben. Das Verb gehört zum Wortschatz des Zertifikats Deutsch bzw. zur Stufe C2. Kommentare ☆
Die einfach konjugierten Verbformen Präsens, Präteritum, Imperativ und Konjunktiv von abbröckeln (hat)
Präsens
| ich | bröck(e)l(e)⁵ | ab |
| du | bröckelst | ab |
| er | bröckelt | ab |
| wir | bröckeln | ab |
| ihr | bröckelt | ab |
| sie | bröckeln | ab |
Präteritum
| ich | bröckelte | ab |
| du | bröckeltest | ab |
| er | bröckelte | ab |
| wir | bröckelten | ab |
| ihr | bröckeltet | ab |
| sie | bröckelten | ab |
Konjunktiv I
| ich | bröck(e)le | ab |
| du | bröckelst | ab |
| er | bröck(e)le | ab |
| wir | bröckeln | ab |
| ihr | bröckelt | ab |
| sie | bröckeln | ab |
Konjunktiv II
| ich | bröckelte | ab |
| du | bröckeltest | ab |
| er | bröckelte | ab |
| wir | bröckelten | ab |
| ihr | bröckeltet | ab |
| sie | bröckelten | ab |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Indikativ
Das Verb abbröckeln (hat) konjugiert im Indikativ Aktiv in den Zeitformen Gegenwart, Vergangenheit und Zukunft
Präsens
| ich | bröck(e)l(e)⁵ | ab |
| du | bröckelst | ab |
| er | bröckelt | ab |
| wir | bröckeln | ab |
| ihr | bröckelt | ab |
| sie | bröckeln | ab |
Präteritum
| ich | bröckelte | ab |
| du | bröckeltest | ab |
| er | bröckelte | ab |
| wir | bröckelten | ab |
| ihr | bröckeltet | ab |
| sie | bröckelten | ab |
Perfekt
| ich | habe | abgebröckelt |
| du | hast | abgebröckelt |
| er | hat | abgebröckelt |
| wir | haben | abgebröckelt |
| ihr | habt | abgebröckelt |
| sie | haben | abgebröckelt |
Plusquam.
| ich | hatte | abgebröckelt |
| du | hattest | abgebröckelt |
| er | hatte | abgebröckelt |
| wir | hatten | abgebröckelt |
| ihr | hattet | abgebröckelt |
| sie | hatten | abgebröckelt |
Futur I
| ich | werde | abbröckeln |
| du | wirst | abbröckeln |
| er | wird | abbröckeln |
| wir | werden | abbröckeln |
| ihr | werdet | abbröckeln |
| sie | werden | abbröckeln |
Futur II
| ich | werde | abgebröckelt | haben |
| du | wirst | abgebröckelt | haben |
| er | wird | abgebröckelt | haben |
| wir | werden | abgebröckelt | haben |
| ihr | werdet | abgebröckelt | haben |
| sie | werden | abgebröckelt | haben |
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Konjunktiv
Die Konjugation im Konjunktiv I und II bzw. in den Zeiten Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt und Futur für das Verb abbröckeln (hat)
Konjunktiv I
| ich | bröck(e)le | ab |
| du | bröckelst | ab |
| er | bröck(e)le | ab |
| wir | bröckeln | ab |
| ihr | bröckelt | ab |
| sie | bröckeln | ab |
Konjunktiv II
| ich | bröckelte | ab |
| du | bröckeltest | ab |
| er | bröckelte | ab |
| wir | bröckelten | ab |
| ihr | bröckeltet | ab |
| sie | bröckelten | ab |
Konj. Perfekt
| ich | habe | abgebröckelt |
| du | habest | abgebröckelt |
| er | habe | abgebröckelt |
| wir | haben | abgebröckelt |
| ihr | habet | abgebröckelt |
| sie | haben | abgebröckelt |
Konj. Plusquam.
| ich | hätte | abgebröckelt |
| du | hättest | abgebröckelt |
| er | hätte | abgebröckelt |
| wir | hätten | abgebröckelt |
| ihr | hättet | abgebröckelt |
| sie | hätten | abgebröckelt |
Konjunktiv II (würde)
Ersatzformen des Konjunktiv II konjugiert mit würde als finites Verb
Imperativ
Die Konjugationsformen im Imperativ Aktiv Präsens für das Verb abbröckeln (hat)
⁵ Umgangssprachlicher Gebrauch
Infinitiv/Partizip
Die infiniten Formen Partizip und Infinitiv (mit zu) im Aktiv für abbröckeln (hat)
Übersetzungen
Übersetzungen von abbröckeln (hat)
-
abbröckeln (hat)
break off, chip off, crumble
откалываться, разрушаться
desintegrarse, desmoronarse
se décomposer, se désagréger
dağılmak, parçalanmak
desintegrar, desmoronar
frantumarsi, sbocconcellare, sgretolarsi, staccare a pezzetti
descompune, se sfărâmă
darabokra hullik, töredezik
kruszyć, łamać
θρυμματίζω, σπάζω
afbreken, afbrokkelen
odlupovat, odpadávat
bryta, smula, smula sönder
brække, smuldre
剥がれる, 崩れる
desfer-se, trencar-se
hajoaminen, murentua
bryte ned, smuldre
hautsitzea, puskatu
lomiti se, odvajati se
крушење, отпаднување
lomiti se, odpadati
odlupovať, odpadávať
lomiti se, odvajati se
lomiti, odvajati
відколюватися, відламуватися
отпадане, разпадане
адпадаць, разбівацца
mengelupas, remuk
bong tróc, vỡ vụn
bo'lak-bo'lak bo'lish, parcha-parcha bo'lish
झड़ना, टुकड़े-टुकड़े होना
剥落, 崩落
ร่อนออก, แตกเป็นชิ้นๆ
부스러지다, 조각조각 떨어지다
parça-parça olmaq, parçalanmaq
ნამსხვრევებად ჩამოშლა, ჩამოშლა
খসে পড়া, টুকরো হয়ে পড়া
shpërbëhem, thërmimohem
तुकडे होणे, भुरभुरणे
टुक्रा-टुक्रा पर्नु, टुक्रा-टुक्रा हुनु
చూర్నమవు, టుకరుగా పడటం
drupināties, drupt
உடைந்து விழு, சிதறு
killustuma, kooruma
կտոր-կտոր ընկնել, փշրվել
parçalanîn, parçe-parçe bûn
מתפורר، נשבר
تفتت، تكسّر
تکه تکه شدن، خرد شدن
ٹکڑے ٹکڑے ہونا، چٹخنا
abbröckeln (hat) in dict.cc
Übersetzungen
Mitmachen
Hilf uns und werde ein Held indem Du neue Einträge hinzufügst und bestehende bewertest. Als Dankeschön kannst du bei erreichter Punktzahl diese Webseite ohne Werbung nutzen.
|
|
Anmelden |
Bedeutungen
Bedeutungen und Synonyme von abbröckeln (hat)- etwas löst sich brockenartig, brockenförmig ab, bricht stückchenweise auseinander, abbrechen, abblättern, abbröseln, abfallen, abgehen
- etwas, jemand löst etwas brockenartig, brockenförmig ab, bricht stückchenweise auseinander
- [Wirtschaft, Finanzen] allmählich heruntergehen, Börsenkurse verfallen, sinken, verfallen
- [Finanzen] abplatzen, abgehen, abfallen, (sich) ablösen, abspringen, abreißen
Bedeutungen Synonyme
Bildungsregeln
Detaillierte Regeln zur Konjugation
Ableitungen
Abgeleitete Formen von abbröckeln (hat)
≡ zerbröckeln
≡ abbeizen
≡ ausbröckeln
≡ abbalzen
≡ aufbröckeln
≡ abästen
≡ abbauen
≡ abätzen
≡ abbalgen
≡ abbaggern
≡ abändern
≡ bröckeln
≡ abängstigen
≡ abbacken
≡ abatmen
≡ abballern
Wörterbücher
Alle Übersetzungswörterbücher
Verb abbröckeln konjugieren
Zusammenfassung aller Zeitformen des Zeitworts, Tätigkeitsworts bzw. Tuworts abbröckeln (hat)
Die ab·bröckeln Konjugation online als Verbtabelle mit allen Verbformen in Singular (Einzahl) und Plural (Mehrzahl) in allen Personen (1. Person, 2.Person, 3. Person) übersichtlich dargestellt. Die Beugung bzw. Flexion des Verbs ab·bröckeln ist somit eine Hilfestellung für Hausaufgaben, Prüfungen, Klausuren, für den Deutschuntericht der Schule, zum Deutsch Lernen, für das Studium, Deutsch als Fremdsprache (DaZ), Deutsch als Zweitsprache (DaZ) und für die Erwachsenenbildung. Gerade auch für Deutschlernende ist die korrekte Konjugation des Verbs bzw. die korrekt flektierten Formen (bröckelt ab - bröckelte ab - hat abgebröckelt) entscheidend. Weitere Informationen finden sich unter Wiktionary abbröckeln und unter abbröckeln im Duden.
abbröckeln Konjugation
| Präsens | Präteritum | Konjunktiv I | Konjunktiv II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | bröck(e)l(e) ab | bröckelte ab | bröck(e)le ab | bröckelte ab | - |
| du | bröckelst ab | bröckeltest ab | bröckelst ab | bröckeltest ab | bröck(e)l(e) ab |
| er | bröckelt ab | bröckelte ab | bröck(e)le ab | bröckelte ab | - |
| wir | bröckeln ab | bröckelten ab | bröckeln ab | bröckelten ab | bröckeln ab |
| ihr | bröckelt ab | bröckeltet ab | bröckelt ab | bröckeltet ab | bröckelt ab |
| sie | bröckeln ab | bröckelten ab | bröckeln ab | bröckelten ab | bröckeln ab |
Indikativ Aktiv
- Präsens: ich bröck(e)l(e) ab, du bröckelst ab, er bröckelt ab, wir bröckeln ab, ihr bröckelt ab, sie bröckeln ab
- Präteritum: ich bröckelte ab, du bröckeltest ab, er bröckelte ab, wir bröckelten ab, ihr bröckeltet ab, sie bröckelten ab
- Perfekt: ich habe abgebröckelt, du hast abgebröckelt, er hat abgebröckelt, wir haben abgebröckelt, ihr habt abgebröckelt, sie haben abgebröckelt
- Plusquamperfekt: ich hatte abgebröckelt, du hattest abgebröckelt, er hatte abgebröckelt, wir hatten abgebröckelt, ihr hattet abgebröckelt, sie hatten abgebröckelt
- Futur I: ich werde abbröckeln, du wirst abbröckeln, er wird abbröckeln, wir werden abbröckeln, ihr werdet abbröckeln, sie werden abbröckeln
- Futur II: ich werde abgebröckelt haben, du wirst abgebröckelt haben, er wird abgebröckelt haben, wir werden abgebröckelt haben, ihr werdet abgebröckelt haben, sie werden abgebröckelt haben
Konjunktiv Aktiv
- Präsens: ich bröck(e)le ab, du bröckelst ab, er bröck(e)le ab, wir bröckeln ab, ihr bröckelt ab, sie bröckeln ab
- Präteritum: ich bröckelte ab, du bröckeltest ab, er bröckelte ab, wir bröckelten ab, ihr bröckeltet ab, sie bröckelten ab
- Perfekt: ich habe abgebröckelt, du habest abgebröckelt, er habe abgebröckelt, wir haben abgebröckelt, ihr habet abgebröckelt, sie haben abgebröckelt
- Plusquamperfekt: ich hätte abgebröckelt, du hättest abgebröckelt, er hätte abgebröckelt, wir hätten abgebröckelt, ihr hättet abgebröckelt, sie hätten abgebröckelt
- Futur I: ich werde abbröckeln, du werdest abbröckeln, er werde abbröckeln, wir werden abbröckeln, ihr werdet abbröckeln, sie werden abbröckeln
- Futur II: ich werde abgebröckelt haben, du werdest abgebröckelt haben, er werde abgebröckelt haben, wir werden abgebröckelt haben, ihr werdet abgebröckelt haben, sie werden abgebröckelt haben
Konjunktiv II (würde) Aktiv
- Präteritum: ich würde abbröckeln, du würdest abbröckeln, er würde abbröckeln, wir würden abbröckeln, ihr würdet abbröckeln, sie würden abbröckeln
- Plusquamperfekt: ich würde abgebröckelt haben, du würdest abgebröckelt haben, er würde abgebröckelt haben, wir würden abgebröckelt haben, ihr würdet abgebröckelt haben, sie würden abgebröckelt haben
Imperativ Aktiv
- Präsens: bröck(e)l(e) (du) ab, bröckeln wir ab, bröckelt (ihr) ab, bröckeln Sie ab
Infinitiv/Partizip Aktiv
- Infinitiv I: abbröckeln, abzubröckeln
- Infinitiv II: abgebröckelt haben, abgebröckelt zu haben
- Partizip I: abbröckelnd
- Partizip II: abgebröckelt